یعنی چه
الترهیب مصدر باب تفعیل از ریشه عربی «ر-ه-ب» است که در لغت به معنی ایجاد ترس و وحشت در دل کسی، انذار و هشدار دادن با وعده پیامد منفی است. در اصطلاح دینی و تربیتی، به روش انذار و تهدید الهی به عذاب برای بازداشتن انسان از گناه و گام برداشتن در مسیر نادرست اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه با سکون حرف راء و بلند ادا شدن هجای دوم تلفظ میشود: اَلتَّرْهیبْ.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «بیم دادن عربی» یا «ترساندن» از این واژه ۷ حرفی استفاده میشود.
به انگلیسی
در ترجمه مفاهیم اسلامی و لغوی، این واژگان نزدیکترین معادلهای انگلیسی برای رساندن معنای بازدارندگی از طریق ترس و هشدار هستند.
به فارسی
معادلهای مستقیم فارسی این کلمه شامل ترساندن، بیم دادن، دلهره افکندن و هشدار دادن از عواقب کار است.
در قرآن
خود مصدر «الترهیب» به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما افعال و مشتقات همخانواده آن مانند «تُرْهِبُونَ» (آیه ۶۰ سوره انفال) و «رهبة» بارها استفاده شدهاند. در علوم قرآنی، اسلوب «الترغیب و الترهیب» (بیم و امید) یکی از ستونهای اصلی هدایت و تربیت انسان به شمار میرود.
نماد چیست
این واژه مفهوم مادی خاصی ندارد، اما در تفکر اسلامی نماد عدالت الهی، بازدارندگی اخلاقی و ایجاد تعادل رفتاری در کنار مفهوم رحمت و ترغیب است.
جمعبندی و توضیح کامل الترهیب
واژه «الترهیب» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای ترساندن، انذار و بیم دادن است. این کلمه در متون لغوی، فقهی و اخلاقی کاربرد گستردهای دارد و هدف اصلی آن بازداشتن افراد از ارتکاب گناه، کجروی و کارهای ناپسند به واسطه یادآوری عواقب منفی و عذاب الهی است.
در علوم تربیتی و قرآنی، الترهیب به تنهایی به کار نمیرود؛ بلکه همواره در کنار جفت مفهومی خود یعنی «الترغیب» (تشویق و مژده دادن) یک سیستم متوازن را شکل میدهد. این روش دوگانه (بیم و امید) با تاثیر بر روان انسان، او را از یک سو به سمت کارهای نیک سوق میدهد و از سوی دیگر از سقوط در ورطه گناهان بازمیدارد.