یعنی چه
وحواح در اصل یک صفت عربی است که به مردان بسیار پرانرژی، تیز، زبردست و چابک در انجام کارها اطلاق میشود. همچنین در معنای دیگر خود به سگی اشاره دارد که بسیار پارس میکند و پرصدا است.
تلفظ
این کلمه با فتح واو اول و سکون حاء به صورت وَحْواح تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و معمولاً به عنوان رمز یا پاسخ برای راهنماهایی مثل «مرد شتابکار» یا «سگ پرصدا» طراح میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، از معادلهای مربوط به سرعت و چابکی یا واژههای مربوط به بانگ حیوانات استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و در معاجم کهن عرب به همین صورت با معانی ذکر شده به کار رفته است.
به فارسی
در زبان فارسی، نزدیکترین و دقیقترین برگردانها برای این واژه کلماتی چون فرز، زبردست، تیزقَدَم و همچنین پارسکننده هستند.
در قرآن
بررسی واژگان قرآنی نشان میدهد که کلمه وحواح یا مشتقات مستقیم آن از ریشه (و ح و ح) در کتاب مقدس اسلام وجود ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل وحواح
واژه وحواح یک وامواژه کمتر شناختهشده عربی در زبان فارسی است که در فرهنگهای لغت کهن مانند دهخدا و ناظمالاطباء ثبت شده است. این کلمه دو وجه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ از یک سو به ویژگیهای مثبت انسانی مانند چابکی، سرعت، توانمندی و تیز بودن در کارها اشاره میکند و از سوی دیگر در حوزه حیوانات، صوتی برای توصیف سگهای پرصدا و دائمالبانگ است.
در زبان فارسی معاصر این کلمه کاربرد روزمره یا ادبی رایجی ندارد و بیشتر یک واژه منزوی یا تخصصی لغتنامهای به شمار میرود. عمده کاربرد آن امروزه در طراحی سوالات جذاب و چالشبرانگیز جدولهای کلمات متقاطع است که به دلیل ساختار خاص و تکرار حروفش مورد توجه قرار میگیرد.