یعنی چه
این کلمه یک فعل امر غایب برای جمع مؤنث (عربی) از ریشه «ضرب» است. در بافتار زبان عربی و قرآن، به معنای موظف بودن گروهی از زنان به انجام دادن فعلی مانند افکندن، پوشاندن یا کوبیدن است. این واژه کلاسیک بوده و فاقد کاربرد مدرن عامیانه است.
تلفظ
در حالت عادی و مستقل به صورت لِیَضْرِبْنَ (با کسر لام) تلفظ میشود، اما در متن قرآن به دلیل پیشآمدن حرف عطف «و»، لام امر ساکن شده و «وَلْیَضْرِبْنَ» خوانده میشود.
در جدول
پاسخ شش حرفی در جدول کلمات، خود واژه «لیضربن» است که به عنوان یک فعل قرآنی یا عربی مطرح میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این عبارت معمولاً به صورت تکلیفی برای زنان جهت پوشاندن یا انداختن جامه ترجمه میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و نیازی به ترجمه به عربی دیگر ندارد؛ در صرف عربی صیغه ۶ (جمع مؤنث غایب) از فعل مضارع مسبوق به لام امر است.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این فعل صیغه امر «باید [آنها] بزنند» یا بر اساس کاربرد قرآنیاش «باید [آن زنان] پوشش خود را فرو اندازند» است.
در قرآن
این کلمه در آیه ۳۱ سوره نور به صورت «وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ» آمده است. در این بافتار، دستور داده شده که زنان باید روسریها و مقنعههای خود را بر روی گریبان و سینه خود بیفکنند تا این مواضع پوشانده شود.
جمعبندی و توضیح کامل لیضربن
واژه «لیضربن» یک کلمه مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک فعل امر غایب عربی (صیغه جمع مؤنث غایب) برخاسته از ریشه ثلاثی مجرد «ض ر ب» است. این کلمه به دلیل کاربرد صریح و کلیدیاش در ادبیات دینی و فقهی شیعه و اهل سنت، به متون تفسیری و ادبی فارسی راه یافته است.
بزرگترین شهرت این واژه به خاطر حضور در آیه ۳۱ سوره مبارکه نور است که از آن به عنوان یکی از مستندات اصلی وجوب حجاب، پوشش سر، گردن و سینه برای زنان یاد میشود. در زبان عربی فعل «ضرب» هنگامی که با حرف جر «علی» همراه شود، معنای قرار دادن، افکندن یا پوشاندن یک شیء بر روی شیء دیگر را به خود میگیرد.
بنابراین، معنای این کلمه بسته به بافتار متن متفاوت است؛ در معنای لغوی اولیه به معنای «باید بزنند» یا «حرکت دهند» است، اما در بافتار وحیانی و قرآنی به معنای «باید [روسریهای خود را] فرو اندازند و بپوشانند» تفسیر و ترجمه میشود.