یعنی چه
واژه «سمحنا» فعل ماضی در صیغه متکلممعالغیر (اول شخص جمع) از ریشه عربی «س م ح» است. این کلمه به معنای رخصت دادن، اجازه دادن، رها کردن و همچنین چشمپوشی، گذشت کردن و تساهل در یک موضوع یا نسبت به یک شخص به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه به صورت فتحة بر روی سین و میم، سکون روی حاء و نون همراه با الف مدی (سَمَحْنا) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «اجازه دادیم یا بخشیدیم به عربی» کلمه ۵ حرفی «سمحنا» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن نشاندهنده اجازه دادن یا بخشش گروهی است.
به عربی
این کلمه خود واژهای عربی است و مترادفهای آن در عربی فصیح شامل افعالی نظیر أذنا و عفونا میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این فعل، واژههای «اجازه دادیم»، «رخصت دادیم» و در برخی سیاقها «گذشت کردیم» یا «آسان گرفتیم» هستند.
نماد چیست
ریشه این واژه در فرهنگ اسلامی و اخلاقی نماد سعهصدر، تسامح، بلندنظری و صلحطلبی است. این مفهوم اشاره به منش نرمخویی و دوری از سختگیریهای بیمورد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل سمحنا
کلمه «سمحنا» یک فعل ماضی عربی در صیغه اول شخص جمع (متکلممعالغیر) است که از ریشه سه حرفی «س م ح» مشتق شده است. مفهوم بنیادی این ریشه بر پایه نرمی، آسانی، سخاوت و گذشت استوار است؛ از همین رو، سمحنا در لغت به معنای «اجازه دادیم»، «رخصت دادیم» یا «بخشیدیم و آسان گرفتیم» معنا میشود.
اگرچه خود این صیغه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است، اما مفهوم آن یعنی «السماحه» (سهلگیری و مدارا) در احادیث شریف نبوی و معارف اسلامی جایگاه بسیار والایی دارد و به عنوان نمادی از صلح، بزرگواری و اخلاق نیکو شناخته میشود.
در زبان فارسی، همخانوادههای معروفی از این ریشه مانند تسامح، مسامحه و سماحت در گفتار و نوشتار روزمره کاربرد دارند و در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این واژه ۵ حرفی به عنوان معادل عربی برای عباراتی همچون «اجازه دادیم» استفاده میشود.