بی فرجام یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی فرجام

واژه بی‌فرجام از ساختارهای اصیل زبان فارسی است که ریشه بخش دوم آن یعنی «فرجام» به پارسی میانه (پهلوی) بازمی‌گردد. این کلمه به خوبی حالت تعلیق، ناتمام ماندن و به ثمر نرسیدن یک پدیده یا حرکت را به مخاطب منتقل می‌کند. در ادبیات فارسی از این صفت برای توصیف عشق‌های ناکام، جنگ‌های بی‌حاصل و آرزوهای دست‌نیافتنی استفاده فراوانی شده است.

درک عمیق این واژه نشان می‌دهد که تفاوت ظریفی میان کارِ انجام‌نشده و کارِ بی‌فرجام وجود دارد؛ بی‌فرجام به کار یا مسیری اشاره دارد که آغاز شده و تلاشی برای آن صورت گرفته، اما در نهایت بدون دستاورد مشخص یا پایان خوش متوقف گردیده است. به همین دلیل در زبان روزمره و اصطلاحات حقوقی و سیاسی، به مذاکرات یا طرح‌های شکست‌خورده، بی‌فرجام می‌گویند.