یعنی چه
العبان در لغت به معنی کسی است که بسیار بازی، شوخی و فراغت میکند (بسیار بازیکننده). همچنین در منابع لغوی عربی به معنای «الماکر المداور» یعنی فرد حیلهگر و فریبکاری که کارها را با نیرنگ و زیرکی پیش میبرد نیز آمده است. این واژه کلمهای کلاسیک و کمکاربرد است.
تلفظ
این واژه در متون کهن لغوی با تلفظهای «اُلعُبان» (بر وزن فُعلُان) به عنوان صفت مبالغه و همچنین با ساختار «الْعَبان» شناخته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه العبان به عنوان پاسخ برای راهنماهای «بسیار بازیکننده» یا «فرد حیلهگر و مکار» به کار میرود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به ریشه و کاربرد معنایی، معادل انگلیسی آن در معنای بازیگوشی Playful و در معنای فریبکاری Cunning یا Sly است.
به فارسی
معادلی که در زبان فارسی برای این واژه میتوان در نظر گرفت، «بسیار بازیگر»، «لعوب»، «حیلهگر» و «نیرنگباز زیرک» است.
نماد چیست
این واژه از نظر بار معنایی نماد دور زدن حقیقت با بازیهای زبانی یا رفتاری، ناپایداری نیت و همچنین فرار از جدیت در امور است.
جمعبندی و توضیح کامل العبان
واژه «العبان» یک صفت یا صیغه مبالغه مشتق شده از ریشه عربی «ل-ع-ب» (لعب) به معنی بازی کردن و دستکاری کردن است. این کلمه در زبان فارسی معیار و گفتاری امروز کاربرد رایجی ندارد و بیشتر در لغتنامههای کهن و متون لغوی کلاسیک یافت میشود.
در بررسی معنایی این واژه دو رویکرد وجود دارد؛ نخست به معنی فردی است که افراط در بازی و شوخی دارد و بسیار بازیکننده است. دوم، در توسعه معنایی به مفهوم «الماکر المداور» یعنی فرد مکار، چرخاننده امور با نیرنگ و سیاستمدار فریبکار اشاره دارد.
این واژه در قرآن کریم عیناً به کار نرفته است، هرچند مشتقات دیگر ریشه آن مانند «لاعبین» در آیات متعدد دیده میشود. در کل، العبان کلمهای ۶ حرفی است که در طرح سؤالات جدول کاربرد دارد.