کلمه بیزار یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل کلمه بیزار

واژهٔ «بیزار» یکی از صفات اصیل و کلاسیک زبان فارسی است که ریشه در فارسی میانه (پهلوی) دارد. این کلمه از پیشوند نفی «بی» به همراه ریشه‌ای به معنای بریدن و تبرئه شدن شکل گرفته و به مرور زمان معنای امروزی خود یعنی دل‌زدگی، روگردانی و تنفر عمیق از یک حالت، فرد یا موقعیت را پیدا کرده است. کسی که بیزار است، تمایلی به ادامهٔ ارتباط یا حضور در آن وضعیت ندارد و قلباً از آن گریزان است.

اگرچه این واژهٔ فارسی مستقیماً در متن قرآن کریم نیامده است، اما معادلِ مفهومی عینی آن مانند واژهٔ «بَريء» (به معنی بیزار و پاک) در آیاتی نظیر «إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ» به کار رفته است که نشان‌دهندهٔ مرزبندی شدید عقیدتی و قلبی است. در ادبیات فارسی نیز این کلمه بازتاب‌دهندهٔ خستگی روحی و روی‌گردانی از امور بیهوده است.

در بررسی‌های حل جدول، عبارت «کلمه بیزار» به صورت یک ساختار ۹ حرفی تحلیل می‌شود که در کنار مترادف‌های مشهوری مانند متنفر، منزجر، ملول و خسته، جایگاه ویژه‌ای در طراحی سوالات لغت‌نامه‌ای دارد.