یعنی چه
ارفاء مصدری عربی از ریشه (ر ف أ) است که در متون کهن به معنی کناره گرفتن کشتی در بندرگاه، پناه دادن به کسی و تسامح و مدارا کردن به کار رفته است. این واژه در زبان فارسی امروزی کاربرد بسیار کمی دارد و گاه با واژههایی مثل ارفاق یا ارفه اشتباه میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت مکسور در ابتدا (اِ) و کشیده در پایان تلفظ میشود: [اِ رْ ف ا]
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه ارفاء به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «نزدیک شدن کشتی به ساحل»، «کناره گرفتن در بندرگاه» یا «پناه دادن» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن در حوزه دریانوردی Docking (پهلو گرفتن) و در حوزه انسانی Sheltering (سرپناه دادن) است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کناره گرفتن کشتی در بندرگاه، لنگر انداختن، پناه دادن و سازگاری و آسانگیری است.
در قرآن
واژه ارفاء و ریشه ثلاثی مجرد آن (ر ف أ) در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند و نباید آن را با واژههای مشابهی چون «أفاء» اشتباه گرفت.
نماد چیست
در تصویرسازیهای ادبی و عرفانی، ارفاء (به ویژه در معنای رسیدن کشتی به ساحل) نماد به سلامت گذشتن از طوفانهای زندگی، دست یافتن به سکون، آرامش قلبی و پیدا کردن یک مأمن و سرپناه مطمئن است.
جمعبندی و توضیح کامل ارفاء
واژه «ارفاء» یک مصدر از ریشه عربی است که در ادبیات و متون کهن فارسی به معانی مشخصی نظیر پهلو گرفتن و نزدیک شدن کشتی به ساحل، پناه دادن به افراد بیملجأ و همچنین مدارا و تسامح با دیگران به کار رفته است. این کلمه در دایره واژگان روزمره فارسی امروز جایگاه مستحکمی ندارد و بسیار کمکاربرد است، به طوری که گاه با کلماتی همچون ارفاق یا رفاه جابهجا گرفته میشود.
با این حال، به دلیل کاربرد دقیق فنی آن در دایره لغات قدیمی (مانند واژه همخانوادهاش 'مرفأ' به معنی بندرگاه)، این کلمه پنجحرفی همچنان در طراحان جدولهای کلمات متقاطع محبوبیت دارد و به عنوان یک پاسخ کلیدی برای مفاهیمی مثل لنگر انداختن کشتی یا پناه دادن شناخته میشود. از نظر فرهنگی نیز این واژه یادآور مفاهیمی همچون به آرامش رسیدن پس از سختیهاست.