یعنی چه
علائم رفتاری، شناختی و هیجانیِ ناشی از زوال عقل و از دسترفتن ارتباط فرد با واقعیت که در روانپزشکی زیر عنوان روانپریشی بررسی میشود؛ این واژه در ادبیات به معنای نشانههای شیفتگی و شیدایی مفرط نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [نِ شانِ هایِ جُ نون] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواستهشده مشخص میشود.
به انگلیسی
در متون پزشکی و روانپزشکی مدرن، بیشتر از واژه psychosis (روانپریشی) برای توصیف این حالت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این نشانهها از واژههای علامات یا اعراض استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان جایگزین برای این ترکیب شامل آثار دیوانگی، علائم شیدایی، خبط دماغ، اختلال شدید روانی و سودازدگی هستند. واژه «جنون» خود از ریشه عربی جنن به معنی پوشیدگی گرفته شده و به تیره شدن عقل اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، نشانههای جنون نمادِ عشق پاک، بیخویشتنی، رهایی از قید و بندهای عقل مصلحتاندیش و فنا شدن در معشوق است. در نمادشناسی سنتی، زنجیر و سر به بیابان گذاشتن از المانهای بصری مرتبط با آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل نشانه های جنون
عبارت «نشانههای جنون» در دو قلمرو کاملاً متفاوتِ روانپزشکی و ادبیات معنا پیدا میکند. در رویکرد علمی و پزشکی، این اصطلاح به علائم شناختی و رفتاریِ قطع ارتباط با واقعیت، مانند هذیان و توهم اشاره دارد که ریشه در اختلالات شدید روانی دارد. از نظر لغوی، واژه جنون با مفهوم پوشیدگی گره خورده و گویی پردهای بر عقل فرد میکشد.
در مقابل، ادبیات کلاسیک و عرفانی ایران نگاهی کاملاً نمادین و مثبت به این مفهوم دارد. در این حیطه، جنون نه یک بیماری، بلکه بالاترین درجهٔ دلبستگی، فراروی از عقل مصلحتبین و غرق شدن در شوریدگی عشق است که در داستانهایی مانند لیلی و مجنون به تصویر کشیده شده است.
در متون دینی و قرآنی نیز گرچه خودِ واژه جنون به صورت مصدر نیامده، اما مشتقات آن مثل «مجنون» بارها ذکر شدهاند که اغلب نشاندهندهٔ تهمتهای ناروای منکران به پیامبران الهی برای بیاعتبار کردن دعوت آنان بوده است.