یعنی چه
این کلمه صیغهٔ جمع مخاطب (دوم شخص جمع) از فعل مضارع در زبان عربی از ریشه «ش-ک-ر» است که به معنای ستایش کردن در برابر نعمت و آشکار کردن سپاس با زبان و عمل است. این واژه به دلیل کاربرد گسترده در متون دینی و قرآن، وارد ادبیات فارسی نیز شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء، سكون شین، ضم كاف و راء است که به صورت تَشْـكُـرُونْ خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان معادل عباراتی چون «شما شکر میکنید» یا «سپاسگزاری میکنید در عربی» با تعداد ۶ حرف قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این فعل مخاطب جمع، از ساختارهای زمان حال ساده متناسب با ضمیر دوم شخص جمع استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی و از فعلهای مضارع مجرد (تَفْعُلُونَ) است که برای خطاب قرار دادن جمع مذکر یا گروهی مشترک از مردان و زنان به کار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم فعلی، از ترکیب واژههای ریشه عربی با فعلهای کمکی زمان حال استمراری استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع مخاطب به زبان فارسی، «سپاس میگویید»، «قدردانی میکنید» یا «شکر بهجا میآورید» است.
نماد چیست
خود واژه به عنوان یک صیغه فعلی نماد تصویریِ مستقلی ندارد، اما مفهوم ریشهای آن در فرهنگ اسلامی و عرفانی نمادِ آگاهی از نعمت، برکتافزایی، فروتنی در برابر معبود و در قالب مناسک، یادآور «سجده شکر» است.
جمعبندی و توضیح کامل تشکرون
واژهٔ «تشکرون» یک ساختار فعلی اصالتاً عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ش-ک-ر» است که به معنای «شما سپاسگزاری میکنید» یا «شکر بهجا میآورید» میباشد. این کلمه به عنوان فعل مضارع مخاطب جمع، حضور بسیار پررنگی در آیات قرآن کریم دارد؛ جایی که خداوند پس از برشمردن نعمات مادی و معنوی خود مانند حواس پنجگانه و هدایت، بندگان را با عبارت مشهور «لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ» (باشد که سپاسگزاری کنید) به این امر دعوت میکند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، اگرچه این واژه به صورت روزمره در محاوره استفاده نمیشود، اما در متون دینی، تفاسیر قرآنی، اشعار عرفانی و همچنین به عنوان یک کلمه کلیدی ۶ حرفی در طراحهای جدول کلمات متقاطع کاملاً شناختهشده است. مفهوم قرآنی و عرفانی آن بر آشکار کردن نعمت و دوری از کفران (پوشاندن نعمت) استوار است.