یعنی چه
واژه صحیح در زبان فارسی به هر چیز یا سخنی گفته میشود که مطابق با واقعیت، حقیقت یا اصول و قواعد باشد و هیچگونه عیب، نقص یا اشتباهی در آن راه نداشته باشد.
مترادف
این واژهها همگی در معنای راستی، تندرستی و عاری بودن از خطا با صحیح مشترک هستند.
متضاد
کلماتی که مفهوم خطا، نادرستی، بیماری یا نقص را در تقابل با صحت و درستی نشان میدهند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی (ص-ح-ح) مشتق شدهاند و مفهوم مشترک درستی و سلامت را در خود دارند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از فعل «صَحَّ» به معنی سالم شدن، درست بودن و عاری شدن از عیب و بیماری گرفته شده است.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتحة روی حرف صاد و سکون در یای ماقبل آخر به صورت saḥīḥ ادا میشود.
در جدول
کلمه صحیح دقیقاً دارای ۴ حرف است و در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان معادل کلماتی چون درست، بیعیب یا سالم به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن کلام، از کلمات فوق برای رساندن مفهوم صحت، اعتبار یا سلامت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی نیز این واژه به همین صورت و با کاربردهای مشابه در معنای درستی و تندرستی به کار میرود.
به ترکی
واژههای زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفاهیم درست، برحق، منظم و سالم که با صحیح همپوشانی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل صحیح
واژه «صحیح» یکی از کلمات ریشهدار و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که از زبان عربی وارد شده و در اصل به معنای سلامت، تندرستی و عاری بودن از هرگونه عیب و نقص است. این کلمه در حوزههای مختلف کاربردهای گوناگونی دارد؛ در گفتوگوهای روزمره نماد حقیقت و راستی است، در علوم اداری و آموزشی با علامت تیک (✓) به معنای تایید و بیخطا بودن شناخته میشود، و در علوم اسلامی مانند علم حدیث، به روایاتی با سند متصل و معتبر اطلاق میگردد.
بررسی ساختار لغوی این واژه نشان میدهد که با کلماتی چون صحت و تصحیح همخانواده بوده و در مقابل واژههایی نظیر غلط، نادرست و سقیم قرار میگیرد. این کلمه چهار حرفی به دلیل داشتن دایره معنایی گسترده از درستی منطقی گرفته تا سلامت جسمی، همواره نقشی کلیدی در انتقال مفاهیم مربوط به اصالت و اعتبار ایفا میکند.