یعنی چه
حرام ابدی یا حرمت مؤبد یک اصطلاح فقهی و حقوقی است و به معنای ممنوعیت و حرام بودن همیشگی و دائمی ازدواج بین یک مرد و زن است؛ بهطوریکه تحت هیچ شرایطی در آینده (حتی با واسطه یا طلاق) نمیتوانند با یکدیگر محرم شده یا با هم ازدواج کنند. این اصطلاح واژهای کلاسیک و تخصصی است و در قانون مدنی نیز برای مواردی مانند ازدواج با محارم یا برخی تخلفات شدید شرعی اعمال میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب وصفی به صورت «حَرامِ اَبَدی» (harāme abadī) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف تعیین میشود. پاسخ اصلی خود «حرام ابدی» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و اسلامی به زبان انگلیسی، برای انتقال این مفهوم از عباراتی که نشاندهنده ممنوعیت دائمی هستند استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در فقه اسلامی دارد و در منابع عربی بیشتر با عنوان حرمت مؤبده شناخته میشود.
در قرآن
خود ترکیب وصفی «حرام ابدی» به این صورت در متن قرآن نیامده است؛ اما مصادیق عینی آن در آیات ۲۲ و ۲۳ سوره نساء (معروف به آیه محارم) به صراحت بیان شده که در آن ازدواج با مادر، دختر، خواهر، عمه، خاله و دیگر محارم برای همیشه ممنوع و حرام اعلام شده است. همچنین ریشه حکم حرمت ابدی پس از لعان، در آیات ۶ تا ۹ سوره نور وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل حرام ابدی
اصطلاح «حرام ابدی» که در فقه و حقوق اسلامی کاربرد وسیعی دارد، به معنای ممنوعیت قطعی، دائمی و تغییرناپذیر در یک رابطه یا حکم شرعی است. بیشترین کاربرد این واژه در حقوق مدنی و فقه اسلامی مربوط به احکام نکاح و ازدواج است؛ جایی که به دلیل وجود برخی رابطههای خویشاوندی (نسبی، سببی یا رضاعی) یا وقوع برخی تخلفات شرعی خاص (مانند زنا با زن شوهردار یا لعان)، زن و مرد برای همیشه به یکدیگر حرام میشوند.
این حرمت به گونهای است که با هیچ عاملی در آینده برطرف نمیشود و حتی در صورت طلاق یا فوت همسر نیز امکان برقراری رابطه زوجیت میان آن دو نفر تحت هیچ شرایطی وجود نخواهد داشت. در واقع این مفهوم، مرز الهی محکم و غیرقابل شکستی را در روابط انسانی و خانوادگی ترسیم میکند.