یعنی چه
این عبارت توصیفکننده برجستهترین، ماهرترین و تأثیرگذارترین خوشنویس خط نستعلیق در دوران حکومت صفویه (قرن ۱۰ و ۱۱ هجری) است که اشاره مستقیم به «میرعماد حسنی قزوینی» دارد. او کسی است که خط نستعلیق را به اوج توازن، ظرافت و نسبتهای طلایی رساند و مکتبی را پایهگذاری کرد که پس از قرنها همچنان به عنوان معیار اصلی خوشنویسی ایرانی شناخته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد خانهها معمولاً «میرعماد» یا «میرعماد حسنی» است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و دانشنامههای هنری برای توصیف این شخصیت تاریخی از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادل صریح و تاریخی این عبارت در زبان فارسی، نام هنرمند بزرگ «میرعماد حسنی قزوینی» (یا عمادالحسنی) است که به عنوان خداوندگار خط نستعلیق نیز شهرت دارد.
نماد چیست
این عبارت و شخصیتِ پشت آن، در فرهنگ و هنر ایران نماد کمال، توازن، زیباییشناسی مطلق و پیوند میان هنر، معنویت و ادبیات فارسی است. آثار او معیار و سنجهٔ نهایی سنجش کیفیت خط نستعلیق به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل بزرگترین خطاط نستعلیق دوره صفوی
عبارت «بزرگترین خطاط نستعلیق دوره صفوی» یک توصیف لغوی ساده نیست، بلکه یک عنوان و لقب ارزشمند تاریخی در عرصه هنر ایران است که به طور قطع به شخصِ «میرعماد حسنی قزوینی» (۹۶۱–۱۰۲۴ هجری قمری) اشاره دارد. خط نستعلیق که خود از ترکیب دو خط نسخ و تعلیق زاییده شده، در دوران صفویه به دست میرعماد به چنان اوج و پختگی ساختاری رسید که اصطلاح «خط میر» در ادبیات هنری به مرادف خط بینقص و کامل تبدیل شد.
از نظر ریشهشناسی، واژه خطاط از ریشه عربی «خط» به معنی نگارش، و نستعلیق برآمده از سنت خطاطی ایرانی است. میرعماد با اصلاح قط قلم و تنظیم دقیق هندسه حروف، آثاری خلق کرد که امروزه چلیپاها و سیاهمشقهای او در معتبرترین موزههای جهان نگهداری میشوند. او در دوران شاه عباس صفوی در اصفهان به اوج شهرت رسید، هرچند که به دلیل حسادتها و مسائل مذهبی در نهایت به طرزی فاجعهبار به قتل رسید.
در ساختار زبان و کاربردهای فرهنگی، وقتی هنرمندان یا پژوهشگران میخواهند به قلهٔ دستنیافتنی خوشنویسی کلاسیک اشاره کنند، نام میرعماد را به میان میآورند. آثار او نهتنها در کتابت دیوان اشعار بزرگان، بلکه در قطعات مرقعات هنری به عنوان سنجهٔ اصلی سنجش عیارِ زیبایی خط شناخته میشود و نام او با هویت هنری عصر صفوی گره خورده است.