یعنی چه
در اخترشناسی، ابر مولکولی به تودهای بسیار عظیم، فشرده و سرد از گازها و غبارهای میانستارهای گفته میشود که چگالی و دمای پایین آن اجازه تشکیل مولکولها (بهویژه هیدروژن مولکولی) را میدهد. این ابرها به دلیل تراکم بالا و فروریزش گرانشی، زادگاه اصلی ستارهها و منظومههای سیارهای جدید هستند و به همین دلیل به آنها مهد کودک ستارهای نیز میگویند.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «اَبرِ مُولِکُولِی» (abre molekuli) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند «ابر مولکولی» (۱۰ حرف) یا واژههای مشابهی مانند «سحابی تاریک» باشد.
به انگلیسی
اصطلاح تخصصی و بینالمللی این پدیده نجومی در زبان انگلیسی Molecular cloud است.
به فارسی
این عبارت خود یک ترکیب وصفی نوظهور در فارسی معاصر است که از واژه سره و کهن «ابر» (ریشه در پارسی میانه awr) و واژه وامگرفته شده «مولکولی» (از ریشه فرانسوی Molécule) ساخته شده است. معادلهای دیگر آن سحابی مولکولی یا ابر گازی-غباری میانستارهای است.
نماد چیست
در علم نجوم و کیهانشناسی مدرن، ابر مولکولی نماد رسمی ثابت و اسطورهای ندارد، اما به عنوان مهد کیهانی و نماد آغاز زندگی، زایش و تکامل ستارهها شناخته میشود. در نقشههای اخترفیزیکی نیز با خطوط نشری گازها نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابر مولکولی
ابر مولکولی یکی از شگفتانگیزترین ساختارهای کیهانی است که نقش کلیدی در چرخه حیات جهان ایفا میکند. این تودههای عظیم که عمدتاً از هیدروژن مولکولی و غبار تشکیل شدهاند، به قدری سرد و متراکم هستند که گرانش درونیشان غلبه کرده و با رمبش و فشرده شدن در نقاط مختلف، هستههای اولیه تشکیل ستارهها و منظومههای شمسی جدید را پایهگذاری میکنند.
بدون وجود این ابرهای منحصربهفرد که ابعاد نوع غولپیکر آنها به صدها سال نوری میرسد، زایش ستارهای متوقف میشد و کهکشانها پویایی خود را از دست میدادند. مطالعه این ابرها به اخترشناسان کمک میکند تا با چگونگی پیدایش خورشید و سیارات منظومه خودمان بیشتر آشنا شوند.