یعنی چه
باکجه (یا بکجه) نام یکی از حکومتهای قدرتمند و باستانی در شبهجزیره کره است که در سال ۱۸ قبل از میلاد توسط اونجو، فرزند جومونگ، تأسیس شد. این کلمه در لغت به معنای «صد رعیت» یا «صد فرمانبردار» است که به اتحاد قبایل مختلف برای شکلگیری این قلمرو اشاره دارد. این حکومت تا سال ۶۶۰ میلادی دوام داشت و به همراه گوگوریو و شیلا، دوران سه پادشاهی کره را شکل میداد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «باکْجِه» یا «بِکْجِه» تلفظ میشود که برگرفته از آوانگاری نام لاتین و کرهای آن (Baekje) است.
در جدول
در سؤالات جدول کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با راهنماهایی همچون «از پادشاهیهای باستان کره»، «حکومتی که پسر جومونگ تاسیس کرد» یا «معنای لغوی صد رعیت در تاریخ کره» به عنوان پاسخ پنج حرفی «باکجه» مطرح میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون تاریخ بینالملل، نام این پادشاهی را به صورت Baekje یا Paekche مینویسند.
به فارسی
این واژه یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی متعلق به شرق آسیاست؛ بنابراین معادل تحتاللفظی مستقیم در زبان فارسی ندارد و در کتابهای تاریخ به همان صورت «باکجه» یا «بکجه» ترجمه و شناخته میشود. گاهی در تحلیلهای ریشهشناسی اشتباه، آن را با واژه «باجه» (به معنی گیشه) اشتباه میگیرند، اما هیچ ارتباطی میان این دو وجود ندارد.
نماد چیست
پادشاهی باکجه به شدت تحت تأثیر آیین بودایی بود. مهمترین نمادهای فرهنگی آن گل نیلوفر آبی (نقش بسته بر سفالها) و ققنوس هستند. همچنین مجسمههای بودای متعلق به این دوران به داشتن یک لبخند منحصربهفرد و ملایم معروفند که در هنر جهان به «لبخند باکجه» شهرت دارد و نماد صلح و هنر غنی این تمدن است.
جمعبندی و توضیح کامل باکجه
پادشاهی باکجه یکی از ارکان سهگانه تاریخ باستان شبهجزیره کره است که نقشی کلیدی در توسعه فرهنگی، هنری و مذهبی این منطقه و حتی کشور ژاپن ایفا کرده است. این حکومت که توسط اونجو (پسر سوم جومونگ) پایهگذاری شد، به دلیل صلحطلبی، هنر ظریف بودایی و تعاملات تجاری گستردهاش شناخته میشود.
بسیاری از افراد این واژه را در زبان فارسی به دلیل شباهت ظاهری با کلمه «باجه» (به معنی اتاقک خدمات یا گیشه) اشتباه میگیرند؛ در حالی که باکجه یک نام خاص تاریخی با ریشه کرهای است و هیچ ارتباط ساختاری یا معنایی با واژگان اصیل فارسی ندارد.
در مجموع، شناخت باکجه فراتر از یک واژه ۵ حرفی در جدول، ورود به دنیای پررمزوراز تاریخ شرق آسیا، آیین بودایی و تمدنی است که نمادهای بارزی همچون نیلوفر آبی و مجسمههای متبسم بودا را به جهان هدیه داده است.