تلفظ
این عبارت از سه بخش تشکیل شده است: نشانه نفی «نَ» با فتحه، فعل معین «خواهَد» با فتحه روی خاء و هاء، و بن ماضی «شُد» با ضمه روی شین.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول که به دنبال فعل آینده منفی از مصدر شدن هستند، کلمه «نخواهد شد» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان نفی صیرورت یا عدم وقوع کار در آینده از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از حرف نفی استقبال «لَن» پیش از فعل مضارع منصوب برای بیان این مفهوم بهره میگیرند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی با اضافه کردن پسوند منفیساز و پسوند زمان آینده به مصدر olmak این ساختار ساخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نخواهد شد
عبارت «نخواهد شد» یک ساختار دستوری و ترکیب فعلی در زمان آینده منفی (مستقبل منفی) در زبان فارسی است. این فعل نشاندهنده قطعیت در عدم وقوع یک رویداد، پدیده یا تغییر حالت در زمان پیشرو است و به زبان ساده یعنی دگرگونی و صیرورتی برای نهاد رخ نخواهد داد.
از نظر ریشهشناسی و اجزای کلام، این عبارت از دو جزء اصلی ساخته شده است؛ نخست فعل معین منفی زمان آینده یعنی «نخواهد» که از مصدر خواستن ریشه میگیرد و دوم بن ماضی فعل اصلی یعنی «شد» که از مصدر شدن مشتق شده است. در فارسی میانه (پهلوی)، مصدر شدن به صورت šudan یا šaw- به معنی رفتن و تغییر حالت کاربرد داشته که به مرور زمان به فعل ربطی و مجهولساز تبدیل شده است.
این ترکیب فعلی در ترجمه متون پیوند عمیقی با مفاهیم قطعی دارد. به ویژه در ترجمه آیات قرآن کریم، هرگاه حرف نفی ابد «لَن» بر سر افعالی مانند کینونه یا خروج بیاید، مترجمان فارسیزبان از عبارت «نخواهد شد» یا «نخواهید شد» برای رساندن امتناع وقوع در آینده استفاده میکنند؛ مانند ترجمه عباراتی که بر عدم پذیرش توبه یا عدم خروج منافقان دلالت دارند.