یعنی چه
واژهٔ مطرور اصالتاً عربی و یک اسم مفعول کهن است که به ابزارهای برنده مانند شمشیر، چاقو، خنجر یا نیزه اشاره دارد که بهخوبی تیز و صیقلخورده شدهاند تا آمادهٔ برش و استفاده در کارزار باشند.
تلفظ
این کلمه به صورت مَطرور (به فتح م و سکون ط) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنمای «تیز شده»، «صیقلخورده» یا «شمشیر بران» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف تیغه یا لبهٔ تیز ابزار از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشهٔ عربی دارد و از مادهٔ «ط ر ر» به معنی بریدن و تیز کردن مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون تیز، برّان، شُستهتیز و صیقلدادهشده است که در ادبیات کهن به کار میرفتند.
جمعبندی و توضیح کامل مطرور
واژهٔ «مطرور» یک لغت اصالتاً عربی، ادبی و بسیار کمکاربرد در زبان فارسی کلاسیک است. این کلمه در لغتنامههای کهنی چون دهخدا ثبت شده و معنای اصلی آن به تیز بودن، صیقلخوردگی و آمادگی کامل یک سلاح برنده (مانند شمشیر یا نیزه) برای نبرد اشاره دارد. امروزه این واژه در زبان عامیانه و معاصر کاملاً منسوخ شده است.
نکتهٔ مهم در بررسی این کلمه، عدم اشتباه گرفتن آن با واژگان مشابه و پرکاربردی مثل «مطرود» (به معنی راندهشده) یا اصطلاح مهندسی «مترور» (شخص محاسبهکننده متره و برآورد ساختمانی) است. مطرور با ساختار پنجحرفی خود بیشتر در طرح سؤالات جدولهای متقاطع یا متون مکتوب حماسی قدیم به چشم میخورد.