یعنی چه
فرتور واژهای اصیل و سره در زبان فارسی است که به معنای عکس، تصویر، نگاره، نمود ظاهری یا بازتابی از یک شکل به کار میرود. در متون کهن، این واژه علاوه بر صورتِ ترسیمی، به بازتاب نور یا تصویری که از مایعات و اجسام روی دیوار یا سقف میافتاد نیز اطلاق میشد.
تلفظ
این واژه به صورت فَرتور (fartur) تلفظ میشود؛ حرف فاء دارای فتحه و تاء دارای ضمهٔ کشیده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ فرتور به عنوان پاسخ برای راهنماهای «عکس»، «تصویر» یا «نگاره» کاربرد دارد و یک کلمهٔ ۵ حرفی است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای فرتور شامل Picture و Photo در مفهوم عکس، Image در مفهوم تصویر و نگاره، و Reflection در مفهوم بازتاب است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای این مفهوم از واژههای Fotoğraf (عکس) یا Resim (تصویر) استفاده میشود. لازم به ذکر است که واژهٔ ترکی fütur به معنی سستی و خستگی بوده و کاملاً با فرتور فارسی بیارتباط است.
به فارسی
معادلها و جایگزینهای روان فارسی این واژه شامل عکس، تصویر، نگاره، وینه، شید و نمود ظاهری است که در متون سرهنویسی و ادبیات کاربرد فراوان دارند.
جمعبندی و توضیح کامل فرتور
واژهٔ «فرتور» یکی از لغات اصیل و سرهٔ زبان فارسی است که در ریشهشناسی، آن را دگرگونشده و برگرفته از واژهٔ «پرتو» (به معنی شعاع نور و بازتاب آن) میدانند که با پسوند نگهدارندگی همراه شده است. این کلمه در ادبیات فارسی نمادی از ثبت لحظه، بازتاب واقعیت، حافظهٔ تصویری و آینهٔ حقایق به شمار میرود و در اشعار شعرای متقدم نیز شواهدی از آن یافت میشود.
امروزه در جریان سرهنویسی مدرن، مشتقاتی نظیر فرتورگر (عکاس)، فرتورخانه (آتلیه عکاسی) و فرتورگری (عکاسی) از این ریشه ساخته شدهاند. فرتور بازتابی ثانویه از یک حقیقت عینی است و به همین دلیل در ساختارهای معنایی، واژههایی مانند اصل و حقیقت به عنوان متضادهای مفهومی آن شناخته میشوند.