یعنی چه
واژهٔ «غمائم» شکل جمع مکسر کلمهٔ «غمامة» (ابر) است. در لغتنامههای فارسی و عربی مانند دهخدا، این کلمه به معنای ابرها یا قطعات ابر بارانزا آمده است که به دلیل پوشاندن آسمان و خورشید، از ریشهٔ عربی «غ م م» به معنای پوشاندن مشتق شده است.
تلفظ
این کلمه با فتح غین (غَ)، الف کشیده (ما) و کسر همزه (ئِم) به صورت [ġamā'em] تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «ابرها» یا «جمع غمامه»، واژهٔ ۵ حرفی «غمائم» یا واژهٔ ۴ حرفی «غمام» به کار میرود.
به انگلیسی
از آنجا که غمائم به معنی ابرهاست، دقیقترین معادل انگلیسی آن کلمهٔ Clouds (شکل جمع Cloud) است.
در قرآن
خودِ کلمهٔ «غمائم» به این صورتِ جمع در متن قرآن نیامده است، اما شکل مفرد و اسم جنس آن یعنی «الْغَمَام» در ۴ آیه از قرآن مجید (مانند آیه ۵۷ سوره بقره: «وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ») به معنای ابر سفید و سایهافکنی که لطف و رحمت خدا را برای بنیاسرائیل به همراه داشت، ذکر شده است.
نماد چیست
در متون ادبی و عرفانی، غمائم یا غمام به عنوان نماد بارانزایی و فیض و رحمت الهی به کار میرود. همچنین به دلیل خاصیت پوشانندگی ابر، گاهی به عنوان نماد حجاب و مانعی که نور حق یا حقیقت را از دیدگان نامحرمان پنهان میکند، تعبیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل غمائم
واژهٔ «غمائم» یک کلمهٔ اصیل عربی و جمع مکسر «غمامة» به معنای ابرها است. ریشهٔ این واژه از سه حرف «غمم» گرفته شده که در لغت به معنای پوشاندن و پنهان کردن است؛ چرا که ابرها با گستردگی خود، آسمان و نور خورشید را از دیدگان ما میپوشانند.
این کلمه اگرچه در زبان فارسی امروز به صورت روزمره کاربرد زیادی ندارد، اما در متون کهن، اشعار کلاسیک، کتب عرفانی و تفاسیر قرآنی به وفور دیده میشود. شکل مفرد آن یعنی «غمام» در قرآن کریم به عنوان نمادی از سایبان الهی و رحمت خداوند بر بنیاسرائیل یاد شده است.
در حوزهٔ ادبیات و اصطلاحات جدول نیز، شناخت این واژه به درک بهتر تعابیر نمادین مانند «حجاب حقیقت» یا «منشأ فیض و باران» کمک میکند و به عنوان یک پاسخ کلیدی ۵ حرفی برای کلمهٔ ابرها شناخته میشود.