یعنی چه
این واژه یک عبارت فعلی و دعایی عربی از ریشه «غوث» است که برای درخواست کمک، نجات و فریادخواهی از یک مخاطب مؤنث به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحه روی همزه، کسره زیر شین و سکون در نون و یاء به صورت «أَغِيثِينِي» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش به عنوان ذکر استغاثه ۷ حرفی، واژه «اغیثینی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم با افعال مربوط به کمکخواهی و نجات (Addressed to a female) بیان میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم فریادخواهی و استمداد از این عبارات استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق مفهومی آن به فارسی «به دادم رسیدن» یا «مرا پناه دادن» در حالت التجا و توسل است.
در قرآن
عین کلمه «اغیثینی» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما همخانوادههای آن از ریشه (غ-و-ث) مانند «تستغیثون» (آیه ۹ سوره انفال) و «فاستغاثه» (آیه ۱۵ سوره قصص) آمدهاند که به معنی درخواست یاری و فریادخواهی است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی نماد انقطاع کامل از خلق، پناهجویی خالصانه و توسل به ذوات مقدسه به ویژه در نماز استغاثه به حضرت فاطمه زهرا (س) با ذکر «یا مولاتی یا فاطمة اغیثینی» است.
جمعبندی و توضیح کامل اغیثینی
واژه «اغیثینی» (در اصل عربی: أَغِيثِينِي) یک عبارت فعلی به معنای «به فریادم برس» و «مرا یاری کن» است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «غ-و-ث» ساخته شده و ساختار صرفی آن به گونهای است که مخاطب آن حتماً مؤنث است. نسخه مذکر این عبارت در زبان عربی به صورت «أَغِثْنِي» (اغثنی) تلفظ و نوشته میشود.
این عبارت اگرچه به صورت مستقیم در آیات قرآن کریم ذکر نشده، اما ریشه و مشتقات مختلف آن در قرآن برای بیان مفهوم فریادخواهی و طلب باران رحمت به کار رفته است. بیشترین کاربرد این لفظ در ادعیه، مناجاتها و فرهنگ عامه شیعیان، متعلق به نماز استغاثه حضرت زهرا (س) است که به عنوان نمادی از توسل و استمداد در شداید شناخته میشود.
از نظر ساختاری این کلمه در زبان فارسی دارای ۷ حرف است و در بازیهای شرح در متن و جدول کلمات به عنوان پاسخ کلیدی برای عباراتی همچون «ذکر فریادخواهی» یا «ذکر توسل به حضرت فاطمه» کاربرد دارد.