یعنی چه
این اصطلاح به معنای بیان مطالب به صورت غیرصریح و مبهم است. در این حالت، گوینده برای رعایت ادب، ملاحظهکاری یا احتیاط در بیان، اصل منظور خود را در میان کلمات و نشانهها پنهان میکند تا شنونده با رمزگشایی و توجه به لحن کلام، به مقصود واقعی پی ببرد.
تلفظ
تلفظ این اصطلاح به صورت روان و بر اساس مصوتهای زبان فارسی انجام میشود؛ واژه «لفافه» با فتحه لام و فاء اول و کسره فاء دوم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح معمولاً بر اساس تعداد حروف (۱۳ حرف) یا مترادفهای مشهوری مانند کنایه زدن و سربسته گفتن تعیین میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل اصطلاحی آن To beat around the bush است که به حاشیهرفتن و اصل مطلب را نگفتن اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این عبارت شامل تعابیری همچون در پرده سخن گفتن، دوپهلو حرف زدن، بیپرده نگفتن و موجزگویی است که همگی مفهوم عدم صراحت را میرسانند.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ عامه نماد حیوانی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما خودِ واژه «لفافه» به عنوان پوشش و حجاب فیزیکی، نمادی از پنهانکاری، محافظهکاری و یا سیاستمداری در گفتوگوهای اجتماعی و فرهنگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل در لفافه حرف زدن
اصطلاح «در لفافه حرف زدن» یکی از آرایههای کنایی ملموس و پرکاربرد در زبان فارسی است. واژه «لفافه» ریشهای عربی (از ماده لفّ به معنی پیچیدن و پوشاندن) دارد و ترکیب آن با فعل فارسی، تصویری از پیچیدن سخن در یک پوشش فیزیکی را بازسازی میکند تا تندی یا صراحت آن گرفته شود.
در فرهنگ ایرانی، این نوع گفتگو بسته به موقعیت میتواند کارکردی دوگانه داشته باشد؛ از یک سو نشاندهنده ادب، متانت، احترام و ملاحظهکاری برای جلوگیری از رنجش مخاطب است و از سوی دیگر میتواند نشانهای از عدم شفافیت، پنهانکاری یا ترس از بیان واقعیت قلمداد شود. در متون کهن و سبکهای بیانی قرآن نیز این مفهوم تحت عنوان «لحن القول» به معنای آهنگ و اشاره در کلام، مورد توجه قرار گرفته است.