یعنی چه
حالت عاطفی شدیدی که با فشردگی گلو، تنگی نفس و ناتوانی در سخن گفتن همراه است و معمولاً پیش از گریستن رخ میدهد. در مفهوم ریشهای و قدیمیتر، به معنای شروع به کینه گرفتن و عداوت پیدا کردن در دل نیز به کار میرود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت با توجه به تعداد حروف به عنوان پاسخ اندوهگین شدن یا گرفتگی گلو کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای بیان حالت احساسی و فیزیکی قبل از گریه از اصطلاحات فوق و برای معنای کینهتوزی از واژگان دسته دوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای حالت فیزیکی گلو از تعبیر غصه و عبره، و برای ریشه واژه از مشتقات کینه و دشمنی استفاده میکنند.
به فارسی
واژگان و عبارات مترادفی چون گلوگیر شدن، متأثر شدن، در خود فرو رفتن (از غصه)، دلچرکین شدن و عداوت پیدا کردن، معادلهای فارسی این اصطلاح هستند. واژههای متضاد آن نیز شکفته شدن، شادمان شدن و آشتی کردن است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، بغض گرفتن نماد بارز احساسات سرکوبشده، سنگینی دل، گره در گلو و حرفهای نگفتنی است که فرد سعی در پنهان کردن آنها دارد اما علائم فیزیکی آن در گلو آشکار میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بغض گرفتن
اصطلاح «بغض گرفتن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «بُغض» (در اصل به معنی کینه و دشمنی) با فعل «گرفتن» ساخته شده است. این واژه در سیر تحول معنایی خود در زبان فارسی، تغییر کارکرد داده و امروزه بیشتر برای توصیف حالت جسمانی و عاطفی پیش از گریه به کار میرود؛ حالتی که فرد از شدت غم یا شوق، دچار انقباض عضلات گلو میشود.
از نگاه ریشهشناختی و مذهبی، کلمه بغض در قرآن کریم نیز به چشم میخورد که در تمامی موارد (مانند واژه البغضاء) در همان معنای اصلی عربی یعنی عداوت و کینه شدید قلبی استفاده شده است. با این حال، در ادبیات معاصر و زبان روزمره فارسی، این عبارت به زیباترین شکل ممکن برای توصیف مظلومیت، رازداریِ دردناک و اندوه فروخوردهای که راه به زبان پیدا نکرده، به کار میرود.