بد گفتن یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بد گفتن

واژه «بد گفتن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب دو واژه با ریشه پهلوی تشکیل شده است. این عبارت در لغت و اصطلاح به معنای بازگو کردن عیب دیگران، غیبت، ذم، و حتی دشنام و ناسزا به کار می‌رود و نقطه مقابل آن ثنا، مدح و نیک‌گفتن است.

در فرهنگ اجتماعی و آموزه‌های دینی، این عمل به شدت تقبیح شده است. اگرچه خودِ ترکیب فارسی «بد گفتن» در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم مترادف آن مانند «سب» (دشنام دادن)، «لمز» (عیب‌جویی) و «غیبت» به طور صریح نهی شده‌اند.

این عبارت در حل جدول‌های متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد و کلماتی نظیر قدح، هجو و ذم از جایگزین‌های پر تکرار آن به شمار می‌روند.