یعنی چه
در منابع معتبر لغوی و متون کهن، ترکیب واژگانی مستقلی به نام «بم بشر» وجود ندارد. با توجه به ساختار صوتی و املایی، این عبارت به احتمال بسیار زیاد شکل تحریفشده یا غلط املایی اصطلاح معروف «بنیبشر» است که در زبان فارسی به معنای فرزندان آدم، نسل انسان، آدمیزاد و کل بشریت به کار میرود.
در جدول
این کلمه در مسابقات جدول به عنوان یک عبارت ۵ حرفی (احتمالاً به عنوان نمونهای از خطای املایی رایج یا ثبت عامیانه از بنیبشر) مد نظر قرار میگیرد. هرچند شکل اصیل و استاندارد آن در زبان و ادبیات «بنیبشر» یا «بشر» است.
به انگلیسی
با توجه به معادلسازی بر اساس واژهٔ صحیح (بنیبشر)، در زبان انگلیسی از واژگانی که به کل نسل بشر و انسانیت اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با ترکیباتی نظیر «بنیالبشر» یا واژههای عامتری مثل «الناس» و «الانام» بیان میشود که به عموم انسانها اشاره دارد.
در قرآن
عبارت «بم بشر» یا حتی ترکیب «بنیبشر» در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد؛ اما واژهٔ مفرد «بشر» در آیات متعددی (مانند آیه ۵۴ سوره فرقان: وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا) برای اشاره به خلقت فیزیکی و مادی انسان به کار رفته است. همچنین عبارت هممعنی آن یعنی «بنیآدم» در قرآن فراوان است.
نماد چیست
خودِ عبارت «بم بشر» اصالت و نمادشناسی مشخصی ندارد. اما واژهٔ اصلی یعنی بشر یا بنیبشر در فرهنگ و ادبیات نماد ویژگیهای ذاتی انسان از جمله «اشرف مخلوقات بودن»، «امانتداری الهی» و در عین حال «جایزالخطا بودن» و داشتن ضعفهای بشری است.
جمعبندی و توضیح کامل بم بشر
بررسی دقیق واژهنامهها و متون کهن نشان میدهد که ترکیبی به نام «بم بشر» به عنوان یک مدخل مستقل یا اصطلاح معنادار در زبان فارسی معیار یا زبان عربی وجود خارجی ندارد. اگرچه اجزای آن یعنی «بم» (به معنی صدای کلفت یا شهری در کرمان) و «بشر» (به معنی انسان) معنای مشخصی دارند، اما کنار هم قرار گرفتن آنها ترکیب معناداری را نمیسازد.
بر همین اساس، حقیقتِ امر این است که این عبارت به احتمال قریب به یقین یک غلط املایی، تایپی یا اشتباه شنیداری ناشی از تلفظ عامیانهٔ اصطلاح معروف «بنیبشر» است. مردم گاهی در گفتگوهای روزمره یا هنگام شنیدن سریع، ترکیبات عربی مضاف و مضافالیه را به شکل دگرگونشده ترنویسی میکنند.
بنابراین برای دستیابی به معنا، مترادفها و کاربردهای درست این واژه باید به سراغ شکل صحیح آن یعنی «بنیبشر» یا «بشر» رفت که به معنای کل نسل انسان، آدمیزاد و فرزندان آدم است و در ادبیات فارسی و متون دینی کاربرد بسیار گستردهای دارد.