یعنی چه
این عبارت بر خلاف ظاهر آن، یک اصطلاح لغوی یا ادبی فارسی نیست، بلکه نام یک منطقه و شهرک مسکونی با قدمت بیش از ۴۵۰ سال در شهرستان «رحیمیار خان» واقع در ایالت پنجاب پاکستان است. در زبانهای شبهقاره، «میان» به عنوان لقب احترام برای بزرگان و پیران صوفی به کار میرفته و ترکیب این واژه به معنی سکونتگاه و منطقه مربوط به بزرگان و سادات قبیله قریش است.
تلفظ
تلفظ این نام خاص جغرافیایی به صورت «مَیان والی قُرَیشیان» است که در زبان انگلیسی و اردو به شکل Mian Wali Qureshian نگارش و خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات پیامکی و جدولهای متقاطع، این عبارت به عنوان یک نام جغرافیایی ۱۵ حرفی در شبهقاره هند و پاکستان شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این منطقه مسکونی از رومننویسی عین عبارت یعنی Mian Wali Qureshian استفاده میشود.
به فارسی
از نظر برگردان تحتاللفظی به فارسی، با توجه به اجزای شبهقارهای و عربی آن، میتوان آن را «آبادی یا مرکز سران قریش» ترجمه کرد، هرچند به عنوان اسم خاص نیازی به ترجمه ندارد.
در قرآن
ترکیب «میان والی قریشیان» به هیچ وجه در قرآن کریم وجود ندارد و یک نام جغرافیایی جدید است. با این حال، ریشه واژه «قریش» به صورت مستقل نام قبیله پیامبر اسلام (ص) و نام یکی از سورههای مکی قرآن کریم (سوره قریش) است.
جمعبندی و توضیح کامل میان والی قریشیان
عبارت «میان والی قریشیان» در منابع معتبر لغتشناسی فارسی نظیر لغتنامه دهخدا، فرهنگ عمید یا معین به عنوان یک مدخل لغوی یا اصطلاح ادبی ثبت نشده است. تحلیلهای اولیه واژگانی ممکن است آن را به اشتباه یک ترکیب عربی-فارسی به معنای «در میان حاکمان قریش» برداشت کنند، اما راستیآزماییهای دقیق جغرافیایی و تاریخی نشان میدهد که این عبارت یک اسم خاص است.
در واقع، این اصطلاح نام یک شهرک و سکونتگاه قدیمی در منطقه پنجاب پاکستان است که ریشه در ترکیب زبانهای اردو، پنجابی و عربی دارد. کلمه «میان» در فرهنگ شبهقاره برای تکریم پیران و سادات صوفی به کار میرفته و «والی» پسوند مکان است که در مجموع به منطقه مسکونی بزرگان قبیله قریش در آن دیار اشاره دارد. بنابراین، کاربرد اصلی این واژه در دنیای امروز، به عنوان یک نام خاص جغرافیایی و یا سوالی خاص در جدول کلمات متقاطع است.