یعنی چه
واژه مفروشه در اصل به معنی هر چیزی است که گسترده یا با فرش و بساط پوشانده شده باشد. در کاربرد معاصر و به ویژه در فضاهای اقامتی و مشاوران املاک، این اصطلاح به اتاق، آپارتمان یا خانهای اطلاق میشود که دارای امکانات کامل، مبلمان و لوازم مورد نیاز برای سکونت باشد که در فارسی امروزی به آن «مبله» میگویند.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت «مَفْروشه» با سکون فاء و ضمّ راء تلفظ میشود و ساختار آن اسم مفعول مؤنث است.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با راهنمای «خانه مبله»، «پهنشده» یا «اتاق دارای اثاثیه» میآید و خود کلمه دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
برای توصیف یک ملک یا اتاق، رایجترین معادل انگلیسی واژه مفروشه «Furnished» است.
به عربی
در کشورهای عربی، اصطلاح «شقة مفروشة» به طور گسترده برای آپارتمانهای اجارهای که مبله و آماده سکونت هستند استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین و رایجترین برگردانهای فارسی برای این کلمه در زبان امروز، واژههای «مبله» و «فرششده» هستند که آماده بودن فضا برای سکونت را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل مفروشه
واژه «مفروشه» صورت مؤنث از اسم مفعول عربی «مفروش» است که از ریشه ثلاثی مجرد «ف ر ش» به معنی گستردن و پهن کردن مشتق شده است. این کلمه در اصطلاح لغوی به معنای چیزی است که بر زمین پهن شده یا فضا را پوشانده باشد، اما در کاربرد عرفی و امروزی به ویژه در بافت مشاورین املاک و حقوقی، به خانه یا آپارتمانی گفته میشود که دارای اسباب، مبلمان و لوازم اولیه زندگی است.
گاهی در زبان عامیانه و غیررسمی فارسی، این کلمه به اشتباه به عنوان صفت مفعولی از فعل «فروختن» (به معنی فروختهشده) تلقی میشود که کاملاً غلط است و ریشه اصیل لغوی ندارد. کاربرد دقیق آن صرفاً به همان معنای تجهیزشده، فرشدار و مبله برمیگردد که نمادی از راحتی، آماده بودن فضا و مهماننوازی است.
اگرچه خود کلمه «مفروشه» به این صورت در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای آن مانند «فُرُش» (به معنی فرشها) در توصیف آسایش بهشتیان استفاده شدهاند. در زبانهای همسایه مانند ترکی عثمانی نیز واژه «مفروشات» به معنای کلی لوازم و اثاثیه منزل به کار میرود.