یعنی چه
واژه ذکوری یک صفت نسبی است که به معنای وابسته بودن به جنس نر، خصوصیات مردانه یا اندامهای جنسی مردانه به کار میرود. در متون فقهی، حقوقی و پزشکی برای تفکیک ویژگیها و احکام مربوط به مردان استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه با ضمه روی حرف اول (ذُ) و سکون یا واو کشیده در بخش دوم تلفظ میشود: ذُ-کو-ری.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه ۵ حرفی «ذکوری» است. واژههای هممعنی دیگر مانند مذکر یا نرینه نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم صفتی از کلمات مربوط به جنسیت مرد یا صفت مردانگی استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی برای این کلمه شامل مردانه، نرینه و ویژگیهای وابسته به جنس نر است.
نماد چیست
این واژه از نظر مفهومی با نماد سنتی جنس مذکر یا همان دایرهای که پیکانی رو به بالا و راست دارد (نماد نجومی و اساطیری مریخ) شناخته میشود که در علوم زیستی و فرهنگ عمومی کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ذکوری
واژه «ذکوری» یک وامواژه عربی در زبان فارسی است که از ریشه ثلاثی «ذ-ک-ر» مشتق شده است. این کلمه به عنوان یک صفت نسبی، دلالت بر هر چیز مرتبط با جنس مذکر، خصوصیات مردانه و اندامهای نرینگی دارد. اگرچه خود این واژه به این صورت ترکیبی در قرآن نیامده است، اما ریشههای آن مانند «الذکور» بارها در آیات قرآنی برای اشاره به پسران و جنس مذکر در تقابل با جنس مؤنث استفاده شده است.
در کاربردهای معاصر، این اصطلاح بیشتر در متون فقهی، حقوقی، پزشکی و زیستشناسی به چشم میخورد. به عنوان مثال، در فقه و حقوق از اصطلاح همخانواده آن یعنی «ذکورت» به عنوان شرطی برای برخی مناصب یاد میشود و در علوم پزشکی نیز به ویژگیها یا اندامهای مربوط به جنس نر اشاره دارد.