یعنی چه
بیمنفعت یک صفت مرکب در زبان فارسی است که به هر امر، کار یا شیئی اطلاق میشود که هیچگونه فایده، ثمر یا سودی برای فرد یا جامعه به همراه نداشته باشد و تلاش برای آن بیحاصل بماند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بیمَنفَعَت» است که از پیشوند نفی فارسی «بی» و واژه عربی «منفعت» تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف میتواند خود واژه یا مترادفهای آن مانند بیفایده و بیحاصل باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از واژگانی که مفهوم عدم سودآوری مالی یا کاربردی را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیبات نفی به همراه واژههای فایده و منفعت استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل بیفایده، بیحاصل، بیثمر، ناسودمند، کماثر و عقیم است که نشاندهنده پوچی یا عدم موفقیت در کسب نتیجه است.
جمعبندی و توضیح کامل بی منفعت
واژهٔ «بیمنفعت» ترکیبی از پیشوند نفی فارسی «بی» و اسم مصدر عربی «منفعت» (از ریشه نفع) است. این اصطلاح در ادبیات روزمره و اخلاقی برای توصیف فعالیتها، اشیاء یا تصمیماتی به کار میرود که هیچگونه عایدی، دستاورد یا ارزش افزودهای — چه از نظر مادی و مالی و چه از نظر معنوی — ایجاد نمیکنند و در واقع موجب اتلاف وقت یا انرژی میشوند.
اگرچه خود این ترکیب ساختاریافته به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه مفهومی آن یعنی «نفع و منفعت» بارها در آیات مختلف برای سنجش سود و زیان اعمال انسانها مطرح شده است. در حوزه معناشناسی، این واژه نمادی از بیثمری تلاشها و پوچی یک اقدام به شمار میرود و متضاد کلماتی چون مفید، سودمند و پرفایده است.