یعنی چه
خواهشهای نفسانی به مجموعه تمایلات، شهوات و خواستههای مادی، زمینی و غریزی انسان گفته میشود که از نفس امّاره (نفس سرکش) سرچشمه میگیرند. این اصطلاح در متون اخلاقی، عرفانی و دینی به تمایلات کنترلنشدهای اشاره دارد که فرد را به سوی لذتجوییهای زودگذر، خودخواهی یا گناه میکشانند و معمولاً در تقابل با عقل، منطق و هدایت معنوی قرار دارند.
تلفظ
عبارت «خواهشهای نفسانی» در زبان فارسی به صورت [خاهِشهایِ نَفْسانی] تلفظ میشود. کلمه اول حاصل مصدر از «خواستن» و کلمه دوم صفت نسبی ساخته شده از واژه عربی «نَفْس» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول، خود واژه «خواهش های نفسانی» با ۱۴ حرف است. بسته به تعداد حروف مشخصشده در جدول، کلمات جایگزین دیگری مانند «هوا و هوس» (۹ حرف) یا «شهوات» (۵ حرف) نیز میتوانند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم خواهشهای نفسانی و تمایلات مادی مهارنشدنی، بیشتر از ترکیبهایی نظیر Carnal desires یا Sensual desires و همچنین برای جنبههای شدیدتر آن از Fleshly lusts استفاده میشود.
در قرآن
هرچند عبارت ترکیبی «خواهشهای نفسانی» به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفهوم آن به وفور با واژگانی چون «أَهْوَاء» (جمع هوی به معنی میل و هوس) یا اصطلاح «نَفْسِ أَمَّارَة» بیان شده است. به عنوان نمونه در آیه ۲۶ سوره ص آمده است: «وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» (و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا گمراه میسازد). همچنین در آیه ۴۳ سوره فرقان به کسانی اشاره شده که هوای نفس خود را معبود خویش قرار دادهاند.
جمعبندی و توضیح کامل خواهش های نفسانی
عبارت «خواهشهای نفسانی» یک ترکیب وصفی فارسی-عربی است که بخش اول آن یعنی «خواهش» از مصدر فارسی میانه «خواستن» ریشه میگیرد و بخش دوم آن یعنی «نفسانی»، صفتی است که از واژه عربی «نَفْس» به معنای ذات و جان مشتق شده است. این اصطلاح در ادبیات اخلاقی و غنایی فارسی برای توصیف آن دسته از کششهای درونی به کار میرود که انسان را به سمت رفتارهای غریزیِ بدون پشتوانه عقلانی سوق میدهند.
در متون عرفانی و اسلامی، مهار این خواهشها به عنوان یک جهاد بزرگ (جهاد اکبر) شناخته میشود. عارفان و علمای اخلاق معتقدند غفلت از مدیریت این تمایلات میتواند سد راه رشد معنوی و اخلاقی فرد شود. در همین راستا، در جملات روزمره و پندآموز گفته میشود: «پیروزی بر خواهشهای نفسانی، بالاترین نشانه خویشتنداری و قدرت اراده است.»
در نمادشناسی ادبی و مذهبی، خواهشهای نفسانی مهارنشده معمولاً به موجوداتی سرکش و خطرناک تشبیه میشوند؛ نمادهایی همچون «سگ چموش»، «اژدهای خفته» یا «اسب رامنشدنی» در اشعار بزرگان ادب فارسی بارها به کار رفتهاند تا نشان دهند که اگر عقل و تقوا بر نفس مسلط نباشند، این تمایلات طغیانگر میتوانند سرنوشت انسان را به مخاطره بیندازند.