یعنی چه
مقیاس فاصله اجتماعی بوگاردوس یک تکنیک سنجش نگرش در جامعهشناسی و روانشناسی اجتماعی است که توسط اموری بوگاردوس ابداع شد. این ابزار میزان تمایل افراد را برای برقراری رابطه با اعضای گروههای دیگر (مانند اقلیتهای قومی، نژادی یا مهاجران) در قالب یک طیف تجمعی ۷ درجهای از نزدیکی کامل (مانند ازدواج) تا طرد کامل (مانند اخراج از کشور) اندازهگیری میکند.
تلفظ
ترکیب اصطلاحات مِقیاس (meqyās)، فاصِلِه (fāsele)، اِجتِماعی (ejtemā'i) و نام خاصِ بوگاردوس (bogārdus).
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای طراحان جدول در حوزه علوم اجتماعی و روش تحقیق با تعداد حروف مشخص.
به انگلیسی
معادلهای تخصصی این اصطلاح علمی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی.
به فارسی
اگرچه این عبارت یک اصطلاح ترجمهشده علمی است، در متون تخصصی فارسی با عناوینی چون «مقیاس سنجش فاصله اجتماعی»، «طیف تجمعی بوگاردوس» یا «شاخص پذیرش اجتماعی» بازگردانی و شناخته میشود.
نماد چیست
در آمار و روش تحقیق، این مقیاس نماد کلاسیک «مقیاسهای تجمعی» (Cumulative Scales) یا پیشدرآمد مقیاس گاتمن است. در طراحی آن، عدد ۱ نشاندهنده کمترین فاصله (بیشترین پذیرش) و عدد ۷ نشاندهنده بیشترین فاصله (طرد کامل) است.
جمعبندی و توضیح کامل مقیاس فاصله اجتماعی بوگاردوس
مقیاس فاصله اجتماعی بوگاردوس که در سال ۱۹۲۴ توسط جامعهشناس آمریکایی اموری بوگاردوس طراحی شد، یکی از قدیمیترین و کارآمدترین ابزارهای سنجش پیشداوری، نگرش و فاصله عاطفی میان گروههای اجتماعی است. منطق حاکم بر این مقیاس بر اساس ویژگی تجمعی است؛ به این معنا که اگر فردی با یک سطح از رابطه نزدیک (مثل پذیرش یک گروه به عنوان همسایه) موافقت کند، فرض بر این است که با سطوح دورتر و آسانتر بعدی (مثل پذیرش به عنوان شهروند) نیز موافق خواهد بود.
این ابزار معمولاً در قالب هفت گویه پرسشنامهای تنظیم میشود که از صمیمانهترین رابطه یعنی «پذیرش از طریق ازدواج فامیلی» آغاز شده و به تدریج با مراحلی چون هممحلی بودن، همکار بودن، شهروندی و در نهایت به «طرد کامل از کشور» ختم میشود. این مقیاس همچنان در پژوهشهای مربوط به مهاجرت، قومیتها و روابط بینگروهی کاربرد وسیعی دارد.