یعنی چه
در اصطلاح هندسی و عمومی، به هرگونه شکل دو یا چندبعدی که خطوط یا صفحات سازنده آن در نقطهای به هم برسند و کنج یا زاویه ایجاد کنند، شکل گوشهدار میگویند. این واژه در ادبیات غیرریاضی مجازاً برای توصیف خطوط تیز، خشن و غیرمنحنی نیز به کار میرود.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم این عبارت در جدولهای متقاطع «شکل گوشه دار» با ۱۰ حرف است. همچنین بسته به تعداد حروف، کلماتی مانند زاویهدار یا چندضلعی نیز میتوانند به عنوان پاسخ جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این مفهوم از ترکیب واژگانی استفاده میشود که ویژگی تیز بودن یا چندضلعی بودن شکل را میرسانند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به بافت متن، عباراتی که به زوایا یا اضلاع شکل اشاره دارند برای این مفهوم به کار میروند.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی برای این ترکیب شامل واژههایی چون شکل زاویهدار، چندضلعی، کُنجدار، چهارگوش، تیزگوشه و شکل غیرمستدیر هستند که همگی مفهوم وجود زاویه را منتقل میکنند.
نماد چیست
در زبان نمادها و روانشناسی اشکال، شکلهای گوشهدار (مانند مربع، مستطیل یا مثلث) برعکس دایره و اشکال منحنی که حس نرمی و حرکت را القا میکنند، پیامآور پایداری، استحکام، قانونمداری، قدرت و صراحت هستند و گاهی نیز حس خشونت را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل شکل گوشه دار
عبارت «شکل گوشهدار» یک ترکیب وصفی مشخص در زبان فارسی است که از واژه عربی «شکل» و واژه صفت مرکب فاعلی فارسی «گوشهدار» (گوشه + دار) ساخته شده است. این اصطلاح دقیقاً به ساختارهای هندسی اشاره دارد که برخلاف دایره و بیضی، دارای کنج، تیزه و زوایای مشخص ریاضی هستند.
در کاربردهای عمومی و هنر طراحی، استفاده از اشکال گوشهدار بار معنایی خاصی دارد و معمولاً برای انتقال حس انضباط، رسمیت و ثبات در نمادها و علائم استفاده میشود. این واژه در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک عبارت ده حرفی کاربرد دارد.