یعنی چه
واژه «فَیَومَئِذٍ» یک ترکیب عربی قرآنی است که از سه بخش «فَـ» (پس/آنگاه)، «یَوْم» (روز) و «إِذْ» (آن هنگام) تشکیل شده است. این کلمه به معنای «پس در آن روز» یا «در چنان روزی» بوده و به عنوان یک کلمه کلاسیک و دینی، تعریف دقیق و روانی دارد.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این عبارت ۶ حرفی، خودِ کلمه «فیومئذ» است.
به عربی
در زبان عربی این واژه خود یک ترکیب ساختاریافته از ظروف زمان است و برای اشاره به زمان گذشته یا آینده محققالوقوع به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: پس در آن روز، در آن هنگام، پس در آن زمان، و در چنان روزگاری.
در قرآن
این کلمه در آیات متعددی از قرآن کریم برای بیان حتمی بودن و هولانگیزی وقایع قیامت آمده است؛ مانند آیه ۳۹ سوره الرحمن: «فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْأَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَلَا جَانٌّ» (پس در آن روز، هیچ انس و جنی از گناهش بازخواست نمیشود) و آیه ۱۵ سوره حاقه: «فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ» (پس در آن روز است که آن واقعه بزرگ رخ میدهد).
نماد چیست
این واژه از نظر ادبیات دینی و قرآنی، نمادی از گسست زمان دنیوی، آشکار شدن حقایق پنهان، حتمی بودن حسابرسی و لحظه وقوع رستاخیز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل فیومئذ
واژه «فیومئذ» یک ترکیب فصیح و بلاغی در زبان عربی و متون اسلامی است که از الحاق حرف عطف «فـ»، اسم زمان «یوم» و ظرف زمان «إذ» شکل گرفته است. این واژه در ادبیات فارسیِ معیار و متون کهن به همان معنای اصلی خود یعنی «پس در آن روز» یا «در آن هنگام» به کار میرود و بار معنایی آن کاملاً با مفاهیم آخرالزمانی و روز رستاخیز پیوند خورده است.
در فرهنگهای لغت و به ویژه در هدایت حل جدول، این کلمه به عنوان یک اصطلاح قرآنی با تعداد حروف مشخص شناخته میشود. بررسی کاربردهای آن در قرآن نشان میدهد که این قید زمان، همواره برای جلب توجه مخاطب به قطعی بودن، بزرگی و ناگهانی بودن یک رخداد عظیم و سرنوشتساز استفاده شده است.