یعنی چه
واژه «طفقا» یک فعل عربی در صیغه تثنیه غایب است که به معنای «آن دو نفر آغاز کردند» یا «به انجام کاری پرداختند» مىباشد. این فعل از افعال شروع به شمار میرود و نشاندهنده آغاز ناگهانی، پیوسته و مصمم یک عمل توسط دو نفر است.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه به صورت «طَفِقَا» (tafaqa) است؛ به این صورت که حرف طاء دارای فتحه، حرف فاء دارای کسره، و حرف قاف دارای فتحه است که به الف مدّی تثنیه در پایان کلمه متصل میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم این فعل که دلالت بر شروع کار توسط دو نفر دارد، از ترکیب ضمیر اشاره به دو نفر همراه با افعال گذشته شروع کردن استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از افعال مقاربه (دسته افعال شروع) است. مترادفهای همصیغه آن در زبان عربی شامل شرعا، جعلا، اخذا و بدأا هستند که همگی مفهوم آغاز کار توسط دو نفر را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه برای صیغه تثنیه، عباراتی همچون «آن دو شروع کردند»، «آغاز به کار کردند» یا در متون کهن ادبی به صورت «انجام کاری را گرفتند» (مثلاً: گفتن گرفتند) ترجمه میشود.
در قرآن
این واژه به صورت تثنیه دو بار در قرآن کریم (سوره اعراف آیه ۲۲ و سوره طه آیه ۱۲۱) در داستان حضرت آدم و حوا به کار رفته است؛ آنجا که پس از چشیدن از درخت ممنوعه، سریعاً شروع به پوشاندن خود با برگهای بهشتی کردند: «وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ».
جمعبندی و توضیح کامل طفقا
واژه «طفقا» یک فعل ماضی عربی از ریشه «ط ف ق» است که در صرف زبان عربی به عنوان صیغه تثنیه (مذکر یا مونث) غایب شناخته میشود. این کلمه در اصطلاح نحوی جزو «افعال شروع» قرار دارد. کاربرد اصلی این دسته از افعال، نشان دادن آغازِ بلافاصله، ناگهانی و مستمر یک رفتار یا عمل توسط دو نفر است و معمولاً فعل دیگری به صورت مضارع بعد از آن میآید تا نوع کار را مشخص کند.
بیشترین شهرت و کاربرد این واژه در زبان فارسی به واسطه تجلی آن در آیات قرآن مجید است. این فعل برای توصیف حالت حضرت آدم و حوا پس از آشکار شدن خطایشان به کار رفته، جایی که آنها با سرعت و پیوستگی شروع به چسباندن برگهای درختان بهشتی بر روی خود کردند. این واژه در ساختار ظاهری خود دقیقاً دارای ۴ حرف بوده و در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان پاسخ معادل برای «شروع کردند» مورد استفاده قرار میگیرد.