یعنی چه
این عبارت در ادبیات سیاسی و حقوق بینالملل به شخص حقوقی پادشاهی بریتانیا و حاکمیت آن بر قلمروهای همسود اشاره دارد. در معنای لغوی نیز دلالت بر کلاه شاهی و جواهرات سلطنتی پادشاهان انگلیس دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [تَجُل بریتانی] یا با تفکیک فصیح عربی به شکل «اَلتّاجُ البَریطانی» است.
به انگلیسی
اصطلاح اول برای مفهوم حقوقی و حاکمیتی و اصطلاح دوم برای اشیاء فیزیکی و جواهرات به کار میرود.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب وصفی اصیل در زبان عربی است که در متون سیاسی کاربرد فراوان دارد.
به فارسی
در برگردان متون به زبان فارسی معمولاً از معادلهای «تاج بریتانیا»، «سلطنت بریتانیا» یا «پادشاهی انگلستان» استفاده میشود.
در قرآن
عبارت «التاج البریطانی» یک اصطلاح سیاسی معاصر است و در قرآن وجود ندارد. همچنین خود واژه «تاج» نیز در متن قرآن کریم نیامده، اگرچه مفاهیم مرتبط با فرمانروایی با واژگانی چون «مُلک» و «عرش» بیان شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل التاج البریطانی
عبارت «التاج البریطانی» یک ترکیب وصفی عربی است که وارد متون سیاسی، تاریخی و حقوقی زبان فارسی شده است. این اصطلاح در وهله اول اشاره به مفهوم حقوقی و حاکمیتی «نهاد سلطنت بریتانیا» دارد که بر قلمروهای همسود، ملحقات تاج و مستعمرات سابق این کشور دلالت میکند.
در مرتبه بعدی، این واژه معنی تحتاللفظی و مادی نیز دارد که همان کلاه پادشاهی رسمی و مجموعه جواهرات سلطنتی بریتانیا (مستقر در برج لندن) است. واژه تاج در این ترکیب، اصالتاً یک وامواژه معرب است که از زبان فارسی میانه (تَگ یا تاگ) به زبانهای سامی و عربی راه یافته است.
این اصطلاح در ادبیات رسانهای خاورمیانه فراتر از یک کلاه شاهی ساده، به عنوان نمادی از قدرت فائقه دولت بریتانیا، استعمار پیر و پیوستگی حقوقی مستعمرات سابق با مرکز فرماندهی در لندن به کار میرود و در جدولها نیز به عنوان یک عبارت ۱۴ حرفی شناخته میشود.