یعنی چه
بنافت یک واژه عمومی با معنای لغوی (مانند اسم، صفت یا فعل) در زبان فارسی نیست؛ بلکه یک اسم خاص جغرافیایی (اعلام) است. این واژه عمدتاً به عنوان نام یک دهستان کوهستانی و خوشآبوهوا در بخش دودانگه شهرستان ساری واقع در استان مازندران شناخته میشود. همچنین در گویش محلی شهرستان تفت در استان یزد، به عنوان تلفظ بومی و مخفف روستاهای «بنادک سادات» و «بنادکوک دیزه» به کار میرود.
تلفظ
این واژه در تلفظ رسمی و محلی به صورت «بِنافْت» (Benaft) یا «بَنافْت» (Banaft) خوانده میشود که سکون روی حروف ف و ت قرار دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، در پاسخ به راهنمای «دهستانی در شهرستان ساری» یا «نام بومی مناطقی از تفت یزد»، کلمه ۵ حرفی «بنافت» مد نظر است.
به انگلیسی
از آنجا که بنافت یک اسم خاص جغرافیایی است، ترجمه مفهومی ندارد و به صورت فنوتیپیک نگارش میشود.
به فارسی
این واژه معادل لغوی مستقیمی در زبان فارسی معیار ندارد و خود واژه به عنوان نام رسمی دهستانی در شمال ایران و اصطلاحی بومی در یزد استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در جغرافیا و فرهنگ بومی، نمادی از طبیعت دستنخورده رشتهکوه البرز، ییلاقات کوهستانی خوشآبوهوا و جنگلهای هیرکانی و راش در منطقه سنگده مازندران به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بنافت
واژه «بنافت» یک اسم خاص جغرافیایی (اعلام) در جغرافیا و فرهنگ ایران است و به عنوان یک لغت عام یا مصدر در دیکشنریهای شاخص زبان فارسی نظیر دهخدا و معین معنای مستقل لغوی ندارد. کاربرد اصلی و شناختهشده این واژه، اشاره به «دهستان بنافت» در بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران است که منطقهای کوهستانی، جنگلی و بسیار خوشآبوهواست و روستاهای متعددی را در خود جای داده است.
از سوی دیگر، این واژه در گویش و فرهنگ بومی مردم شهرستان تفت در استان یزد نیز کاربرد دارد؛ به طوری که بومیان منطقه از کلمه «بنافت» به عنوان یک اصطلاح دگرگونشده و مخفف برای اشاره به روستاهای «بنادک سادات» و «بنادکوک دیزه» استفاده میکنند. در ریشهشناسی محلی مازندران، این نام را به منطقهای تعبیر میکنند که در بُن (پایین) یک بافت صخرهای یا پوشش جنگلی قرار گرفته است.