یعنی چه
جوعه مصدری عربی (مصدر مره) از ریشه جوع است که به معنی یک نوبت گرسنه شدن یا حالت و دوره گرسنگی اشاره دارد و گاه به معنای گرسنه کردن کسی نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان مبدأ به صورت جُوعَة (با ضمه جیم و سکون واو) تلفظ میشود.
به انگلیسی
برای بیان حالت گرسنگی و فقر غذایی از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و با کلماتی نظیر جوع و مجاعة همبسته است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل گرسنگی، فاقه، مخمصه و تهیشکمی است.
نماد چیست
جوعه و ریشه آن در ادبیات عرفانی نماد روزهداری، کنترل نفس و پاکسازی درونی است؛ در حالی که در معنای عام نماد فقر و نیاز شدید مادی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جوعه
واژه «جوعه» یک لفظ اصالتاً عربی و مشتق از ریشه (ج و ع) است که به معنای یک بار گرسنگی یا حالت و نوبت گرسنه شدن کاربرد دارد. این کلمه در زبان فارسی معیار چندان رایج و استاندارد نیست و بیشتر در متون کهن، فقهی یا ادبی به عنوان یک لفظ عاریتی از عربی دیده میشود. در ساختار کلامی، این واژه به عنوان مصدر مره عمل میکند که دفعات بروز گرسنگی را برجسته میسازد.
ریشه اصلی این واژه یعنی «جوع» در قرآن کریم نیز به کار رفته و به مفاهیمی چون آزمایش الهی با گرسنگی یا نجات یافتن از فقر غذایی اشاره دارد. همچنین در ادبیات عرفانی، گرسنگی اختیاری یا جوع به عنوان یکی از اصول سلوک، ریاضت نفس و راهی برای صفای باطن شناخته میشود و بار معنایی اخلاقی و تربیتی به خود میگیرد.