یعنی چه
فرستاده در لغت به معنی کسی است که از سوی فردی دیگر یا از طرف خداوند برای انجام مأموریت، ابلاغ پیام، یا سفارت به جایی فرستاده شده باشد (مانند قاصد، پیک، و سفیر). پیامبر نیز در اصطلاح دینی به انسان برگزیدهای گفته میشود که پیام الهی و وحی را به مردم میرساند و راهنمای آنان است.
تلفظ
فرستاده به صورت [فِرِستادِه / ferestāde] و پیامبر به صورت [پَیامْبَر / payāmbar] تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتوانید از واژههای رسول، نبی، پیغمبر، مرسل یا مبعوث استفاده کنید. خود عبارت «فرستاده یا پیامبر» دقیقاً دارای ۱۵ حرف است.
به انگلیسی
برای مفهوم فرستاده و پیامآور عمومی از واژه Messenger و برای مقام نبوت و پیامبر الهی از واژه Prophet استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه رسول به معنای فرستاده و مأمور ابلاغ است و نبی به کسی گفته میشود که حامل خبر بزرگ و وحی الهی باشد.
در قرآن
در متن قرآن کریم، این مفاهیم با واژگان فراوانی منعکس شدهاند؛ از جمله کلمه «رَسول» در آیه شریفه $«مُحَمَّدٌ رَسولُ اللَّهِ»$ (فتح/۲۹) و کلمه «نبی» برای فرستادگان الهی. همچنین ساختارهای فعلی مانند «أرسَلنا» (فرستادیم) به وفور برای بیان مأموریت و رسالت پیامبران به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل فرستاده یا پیامبر
واژههای «فرستاده» و «پیامبر» در فرهنگ مکتوب و دینی فارسی، ستونهای اصلی مفهوم هدایت و ارتباط به شمار میروند. فرستاده معنایی عام دارد که از سفیران و پیکهای زمینی تا فرستادگان آسمانی را در بر میگیرد و ریشه در فعل پهلوی «frestātan» دارد. در مقابل، پیامبر واژهای اصیل و ترکیبی در زبان فارسی (پیام + بر) است که به طور خاص به حاملان وحی و برگزیدگان الهی اشاره میکند که وظیفه بیدارگری جامعه را بر عهده داشتهاند.
در متون قرآنی و اسلامی، این دو مفهوم با اصطلاحات «رسول» و «نبی» همپوشانی دارند؛ جایی که رسول نماینده رسالت و ابلاغ دستورهاست و نبی حامل خبرهای غیبی. در نمادشناسی فرهنگی نیز این مفاهیم همواره با عناصری چون نور، کتاب، عصا و نشانههای روشنگری همراه بودهاند که بر نقش هدایتگری و الگوسازی اخلاقی آنها در جامعه تاکید میکند.