یعنی چه
واژه مُغَلَّف اسم مفعول از ریشه عربی است و به هر چیزی گفته میشود که دارای پوشش، غلاف یا بستهبندی باشد؛ مانند نامهای که درون پاکت قرار دارد یا شیئی که پیچیده و محصور شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُغَلَّف (با ضمه ميم و فتح غين و لام مشدد) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'پوشیده'، 'در غلاف مانده' یا 'بستهبندیشده' به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به موقعیت متن، از صفتهایی که نشاندهنده داشتن پوشش یا غلاف هستند استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون پوشیده، غلافدار، مستور و روکشدار است که مفهوم قرار داشتن در یک لایه محافظ را میرسانند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و مفاهیم استعاری میتواند نماد حفاظت و مراقبت (مانند بستهبندی) باشد. همچنین با توجه به ریشه قرآنی آن، گاهی نماد بسته بودن دل، عدم نفوذ حقیقت و پنهانکاری به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مغلف
واژه «مغلف» از ریشه عربی «غ ل ف» مشتق شده و در لغت به معنای هر چیزی است که در غلاف، پوشش یا لفاف قرار گرفته باشد. این کلمه کاربرد مادی و غیرمادی دارد؛ در کاربرد مادی به اشیاء بستهبندیشده، نامههای درون پاکت یا شمشیرهای درون غلاف اشاره میکند و در معنای غیرمادی، به امور پوشیده، پنهان و مستور دلالت دارد.
اگرچه خود ساختار کلمه «مغلف» به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما همخانوادهٔ مشهور آن یعنی «غُلف» در آیاتی مانند «وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ» به کار رفته که به دلهای مهرومومشده و نفوذناپذیر در برابر حق اشاره دارد. در زبان فارسی مدرن، این واژه بیشتر در متون ادبی، فقهی یا به عنوان یک واژه اصیل در حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.