یعنی چه
این عبارت یک ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) ادبی و عرفانی است و به معنای کشش معنوی، لطف، و عظمت آفریننده است که روح انسان و اجزای هستی را به سمت خود مایل و مجذوب میسازد. این مفهوم به ویژه در متون آموزشی و ادبی مانند کتاب فارسی سال هفتم (درس چشمه معرفت) برای توصیف زیباییهای خلقت به کار رفته است و یک واژه قاموسی مستقل در لغتنامههای کهن به شمار نمیرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مجزا با نقش نمایی اضافه خوانده میشود: جَ ذِ بـِ هِ (با کسره پایانی) خا لِق.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «جاذبه خالق» با تعداد ۹ حرف است.
به انگلیسی
عبارات فوق معادلهای توصیفی و مفهومی برای انتقال معنای این ترکیب ادبی در زبان انگلیسی هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و معنوی، این ترکیب نماد کشش بیپایانی است که مانند یک آهنربای بزرگ، ارواح مشتاق و پاک را از تعلقات دنیوی جدا کرده و به سوی حقیقت مطلق و مبدأ آفرینش هدایت میکند.
جمعبندی و توضیح کامل جاذبه خالق
ترکیب «جاذبه خالق» یک اصطلاح علمی مستقل، عبارتی قرآنی یا اصطلاحی خاص در لغتنامههای کهن نیست؛ بلکه یک ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) ادبی و عرفانی است که بیشتر در متون آموزشی و کتابهای درسی ادبیات برای توصیف کشش، زیبایی و جذابیت بیپایانِ ذات پروردگار در آفرینش به کار میرود.
هر دو کلمه ساختار این ترکیب ریشه در زبان عربی دارند؛ «جاذبه» از ریشه (ج ذ ب) به معنای کشیدن و جذب کردن است و «خالق» از ریشه (خ ل ق) به معنی آفریدن و آفریننده است. همخانوادههای واژه اول شامل جذب، مجذوب و تجاذب، و واژه دوم شامل خلق، مخلوق و خلقت میباشند.
این عبارت عینی در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفهوم «خالق» بارها به کار رفته و مفسران نیز نشانههای گرانش فیزیکی و معنوی را از آیاتی همچون «بغیر عمد ترونها» برداشت کردهاند. در جملات ادبی، این ترکیب برای بیان اشتیاق درونی ارواح به سوی خداوند استفاده میشود.