یعنی چه
این واژه فعل مضارع مفرد مذکر غایب از باب افعال (أضاع/یضیع) است که در متون دینی و ادبی به معنای تباه کردن، به هدر دادن یا از دست رفتن پاداش و اثر یک عمل به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت یُضِیعُ است که ضمه روی حرف یاء و کسره کشیده روی حرف ضاد قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۴ حرف) خود واژه «یضیع» یا مصدرهای همخانواده آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از افعالی که مفهوم از بین بردن فرصت یا هدر رفتن مال و عمل را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
مترادفهای هممعنا در زبان عربی معیار شامل افعالی نظیر یفسد و یبّدد است که بر تباهی دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارات فعلی مانند از بین بردن، تباه کردن و به هدر دادن دسترنج یا مال است.
جمعبندی و توضیح کامل یضیع
واژه «یضیع» یک فعل کلیدی و پرکاربرد در ادبیات عربی و متون اسلامی است که ریشه در ثلاثی مجرد «ض ی ع» دارد. این کلمه در ساختار باب افعال، معنای متعدی به خود میگیرد و به مفهوم تباه کردن، هدر دادن یا نادیده گرفتن حق و پاداش یک عمل اشاره دارد.
در فرهنگ قرآنی، این واژه اغلب به صورت نفی (مانند لا یضیع) به کار رفته است تا بر عدالت مطلقه الهی تأکید کند؛ به این معنا که خداوند پاداش نیکوکاران و ایمان مؤمنان را هرگز ضایع و تباه نمیکند و هیچ عمل خیری بیاثر نخواهد ماند.
در کاربردهای جدول و لغتنامه، شناخت ریشه و مشتقات آن نظیر تضییع، ضایع و اضاعه به درک بهتر مفهوم لغوی آن که همان از دست رفتن ارزش یا اثر یک چیز است، کمک شایانی میکند.