یعنی چه
فزون آمدن یک مصدر مرکب در زبان فارسی کلاسیک و ادبی است که به معنای افزوده شدن، بیشی یافتن، اضافه آمدن یا چربیدن و رجحان داشتن بر چیز دیگری به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فُزون آمدن (fozūn āmadan) است.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم معمولاً واژههایی مانند فزون آمدن، افزون آمدن یا فزونی یافتن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن میتوان از افعالی که معنای رشد، افزایش یا فراتر رفتن از حد را رسانند، استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی مفاهیمی مانند افزایش با ریشه «زید» و مفاهیم برتری و اضافه آمدن با ریشههای «فضل» و «رجح» بیان میشوند.
نماد چیست
در متون ادبی و فرهنگ عامه، فزون آمدن نماد مادی یا نشانه شناختی خاصی ندارد، اما استعارهای از فراوانی، سرریز شدن نعمت، رشد و گاهی زیادهروی است.
جمعبندی و توضیح کامل فزون آمدن
واژه «فزون آمدن» یک ترکیب فعلی اصیل و پارسی است که از دو بخش «فزون» (به معنی بیشتر و زیاد) و «آمدن» تشکیل شده است. ریشه بخش اول آن به زبانهای ایرانی باستان و پهلوی بازمیگردد که همواره مفهوم رشد و کثرت را در خود داشته است. این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی برای نشان دادن سرریز شدن، افزوده شدن نعمت یا چربیدن و برتری یک چیز بر چیز دیگر استفاده میشود.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما از نظر مفهومی با واژگانی چون واژه زیاد شدن (زیادة) یا برکت و افزونخواهی قرابت معنایی دارد. در کاربردهای روزمره و جدولهای کلمات نیز به عنوان معادل کلماتی چون نقصان نیافتن و رشد کردن به کار میرود.