یعنی چه
عیالپرست در فرهنگ زبانی به فردی (غالباً مرد خانواده) اطلاق میشود که عشق، توجه و وفاداری شدیدی به همسر و فرزندان خود دارد و تمام تلاش خود را معطوف به تأمین رفاه، آسایش و مراقبت از آنان میکند. این واژه کنایه از غرق شدن در محبت و مسئولیتهای خانوادگی است.
تلفظ
این واژه از دو بخش «عَیال» (واژه عربی به معنی اهل خانه و تحت تکفل) و «پَرَست» (بن مضارع از مصدر فارسی پرستیدن به معنی مراقبت و دوست داشتن) ترکیب شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «دوستدار زن و فرزند» یا «خانوادهدوست»، واژه ۸ حرفی «عیال پرست» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق این مفهوم در زبان انگلیسی از اصطلاحات مربوط به پایبندی به امور خانه و خانواده استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و متداول فارسی این واژه شامل عباراتی چون خانوادهگرا، اهل خانه، و در تعابیر قدیمیتر «زنودنداندوست» است که همگی بر اولویت دادن به کانون خانواده دلالت دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و سنتی ایران، عیالپرست بودن یک ویژگی اخلاقی مثبت و نماد پایبندی کامل به اصول خانواده است؛ تا جایی که در مَثل میگویند «عیالپرستی، خداپرستی است» که همسو با تکریم خانواده در فرهنگ اسلامی است.
جمعبندی و توضیح کامل عیال پرست
واژه «عیالپرست» ترکیبی از ریشه عربی «عیال» (به معنای نانخور و اهل خانه) و پسوند فاعلی فارسی «-پرست» (از مصدر پرستیدن بهمعنای خدمت کردن و دلبستگی شدید) است. این اصطلاح در فرهنگ ایرانی برای توصیف افرادی به کار میرود که کانون خانواده، همسر و فرزندان را در بالاترین اولویت زندگی خود قرار میدهند و تمام توان خود را صرف رفاه و آرامش آنان میکنند.
اگرچه پسوند «پرست» در برخی واژهها بار معنایی منفی یا افراطی دارد، اما در ترکیب «عیالپرست» به عنوان یک صفت ستودنی و نمادی از مسئولیتپذیری، وفاداری و اصالت خانوادگی شناخته میشود. در تداول عامه و ضربالمثلهای قدیمی نیز این ویژگی نوعی عبادت و تکلیف اخلاقی شمرده شده که نشاندهنده جایگاه والای خانواده در جامعه است.