یعنی چه
متوشالح نام یکی از شخصیتهای عهد عتیق (تورات)، پسر خنوخ (ادریس نبی) و پدربزرگ حضرت نوح (ع) است. طبق روایتهای کتاب مقدس، او ۹۶۹ سال عمر کرد که بیشترین میزان طول عمر در تاریخ بشر به شمار میرود. به همین دلیل، در زبان و ادبیات امروزی به صورت استعاری و کنایی برای اشاره به افراد بسیار پیر، کهنسال و دیرزیست استفاده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این واژه معمولاً در پاسخ به طراحانی که «طولانیعمرترین انسان در تاریخ»، «پدربزرگ حضرت نوح» یا «پیرترین شخصیت تورات» را میخواهند، به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از این نام برای ساخت اصطلاح «as old as Methuselah» استفاده میشود که کنایه از قدمت بسیار زیاد یا پیر بودن مفرط یک شخص یا شیء است.
به عربی
در منابع تاریخی و تفسیری عربی و اسلامی، این نام برای اشاره به سلسلهنسب پیامبران پیش از طوفان نوح به کار میرود.
در قرآن
نام متوشالح به صورت صریح و مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، سرگذشت و نام او در کتب تفسیری، احادیث و تواریخ اسلامی (مانند تاریخ طبری) در بخش مربوط به قصص الانبیاء و شجرهنامه حضرت نوح (ع) و ادریس (ع) نقل شده است.
نماد چیست
این واژه نماد جهانیِ «طول عمر مفرط» و «دیرزیستی» است. افزون بر کاربردهای ادبی، در علم مدرن نیز از نام متوشالح به عنوان نماد قدمت استفاده میشود؛ برای نمونه، کهنسالترین ستاره شناختهشده جهان و همچنین پیرترین درختان دستنخورده روی زمین را به دلیل قدمت شگفتآورشان «متوشالح» نامگذاری کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل متوشالح
متوشالح واژهای با ریشه عبری است که فراتر از یک نام خاص مذهبی در عهد عتیق، به یک نماد فرهنگی و بینالمللی برای کهنسالی و طول عمر مفرط تبدیل شده است. داستان زندگی او به عنوان پدربزرگ حضرت نوح که نزدیک به هزار سال زیسته، در سنتهای ابراهیمی گوناگون بازتاب یافته است.
اگرچه این واژه ریشه فارسی ندارد، اما در ادبیات کنایی فارسی معادل مفاهیمی چون «پیرِ دیر» و «دیرزیست» قرار میگیرد. امروزه کاربرد آن از متون مذهبی فراتر رفته و در نامگذاریهای علمی برای پدیدههای بسیار پیر در کیهانشناسی و زیستشناسی نیز دیده میشود.