یعنی چه
این عبارت در دو معنای حقیقی و مجازی به کار میرود؛ در معنای حقیقی به کار قرار دادن غذا، دارو یا هر شیء دیگری درون دهان خود یا دیگری (مانند غذا دادن به نوزاد یا جوجه) اطلاق میشود. در معنای کنایی و مجازی که کاربرد فراوانی دارد، به معنای حرف یاد دادن به کسی، تلقین کردن، یا سخنی را به دروغ و تدلیس به زبان دیگری نسبت دادن است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی به صورت [دَر دَ هان گُ ذاش تَن] است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول خود عبارت «در دهان گذاشتن» با ۱۲ حرف است. واژههای مترادف کنایی مانند تلقین یا مادی مانند اطعام نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای مفهوم مادی از اصطلاح پوت اینتو دِ ماوث و برای مفهوم کنایی و تحمیل روایت از اصطلاح پوت وردز اینتو ساموانز ماوث استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای بعد مادی از ترکیب وضع فی الفم یا فعل لقم و برای بعد کنایی و اصطلاحی از واژه تلقین استفاده میکنند.
نماد چیست
این عبارت در ابعاد مختلف نماد مفاهیم گوناگونی است. در طبیعت و ادبیات، نماد عجز، طفولیت، وابستگی کامل و البته مهر و محبت مادری است (مانند غذا دادن پرندگان به جوجهها). اما در گفتمان اجتماعی و سیاسی، نماد کنترل افکار، سلب آزادی بیان و تحمیل روایت به شخص دیگر محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل در دهان گذاشتن
عبارت «در دهان گذاشتن» یک ترکیب فعلی اصیل در زبان فارسی است که از دو بخش «دهان» (ریشه در پارسی میانه) و «گذاشتن» (ریشه در پهلوی) تشکیل شده است. این اصطلاح همواره در دو جبهه معنایی کاملاً مجزا بررسی میشود؛ بعد نخست آن کاملاً فیزیکی و مادی است که به عمل اطعام و قرار دادن خوراکی یا شیء در دهان اشاره دارد.
بعد دوم و کاربردیتر این واژه، جنبه کنایی آن است که معمولاً به شکل «حرف در دهان کسی گذاشتن» یا «لقمه در دهان کسی گذاشتن» تجلی مییابد. در این حالت، عبارت به معنای آموزشِ بیش از حد، سلب استقلال فکری یا تحمیل سخن و روایتی خاص به فرد دیگر است، به طوری که شخص بدون اراده و اندیشه، صرفاً سخنان تلقینشده را بازگو کند.