یعنی چه
عبارت «سوره پیامبران اولوالعزم» نام یک سوره خاص در قرآن نیست؛ بلکه یک اصطلاح ترکیبی و موضوعی است. این عبارت به سورههایی از قرآن (مانند سوره انبیاء، احقاف، هود و نوح) اشاره دارد که در آنها داستان، ویژگیها، صبر و استقامت پنج پیامبر بزرگ الهی و صاحب شریعت یعنی حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (ص) بیان شده است.
تلفظ
این عبارت به صورت ترکیب مضاف و مضافالیه و صفت تلفظ میشود: [سُورِ هِ یِ پَ یا مْ بَ را نِ اُ لُلْ عَ زْ مْ].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود واژه «سوره پیامبران اولوالعزم» با ۲۱ حرف است. با این حال، اگر طراح جدول به دنبال نام یک سوره خاص مرتبط با این مفهوم باشد، معمولاً سورههای «انبیاء» یا «احقاف» (که واژه اولوالعزم در آن آمده) مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم ترکیبی از اصطلاحات معادل پیامبران اولوالعزم (به معنای پیامبران دارای عزم و اراده راسخ) استفاده میشود.
در قرآن
در متن قرآن مجید، سورهای اختصاصی به این نام وجود ندارد. اصطلاح «اولوا العزم» به صورت مستقیم تنها یکبار در آیه ۳۵ سوره مبارکه احقاف آمده است که خداوند میفرماید: «فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» (پس صبر کن همانگونه که پیامبران اولوالعزم صبر کردند). با این حال، داستان این پیامبران در سورههای متعددی مانند انبیاء، هود و یونس شرح داده شده است.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی نماد بارز استقامت، عزم راسخ، اراده پولادین در برابر تکذیب دشمنان و تحمل سختیهای سنگین در راه ابلاغ شریعت و هدایت جامعه بشری است.
جمعبندی و توضیح کامل سوره پیامبران اولوالعزم
عبارت «سوره پیامبران اولوالعزم» یک اصطلاح ترکیبی، تفسیری و موضوعی در علوم قرآنی است و نباید آن را با نام یک سوره خاص در مصحف شریف اشتباه گرفت. این عنوان به مجموعه آیات و سورههایی اشاره دارد که سرگذشت، پایداری و تعالیم پنج تن از بزرگترین فرستادگان الهی یعنی حضرات نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (ص) را روایت میکنند؛ پیامبرانی که صاحب شریعت مستقل و کتاب آسمانی بودهاند.
از نظر ساختار قرآنی، تعبیر «اولوا العزم» مستقیماً در آیه ۳۵ سوره احقاف برای توصیف صبر و پایداری این پیامبران به کار رفته است. به همین جهت، سورههایی نظیر سوره انبیاء به دلیل ذکر نام و سرگذشت این رسولان بزرگ، و سوره احقاف به دلیل در بر داشتن این اصطلاح، بیشترین ارتباط مفهومی را با این عبارت دارند و در فرهنگ دینی نماد پایداری، شریعتمداری و رهبری الهی در تاریخ هستند.