یعنی چه
در فارسی کهن، شفترنگ نام نوعی میوه گوشتی با پوست صاف، براق و بدون پرز است که رنگ آن متمایل به سرخ، سفید یا زرد توصیف شده و امروزه آن را بیشتر با نام شبرنگ یا شلیل میشناسند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و سکون دوم و فتح تاء خوانده میشود و ترکیب دو واژه شفت و رنگ است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، شفترنگ به عنوان پاسخ شش حرفی برای میوههایی مانند شلیل، شبرنگ یا گونهای از شفتالو به کار میرود.
به انگلیسی
دقیقترین معادل انگلیسی برای این واژه Nectarine است که به میوههای خانواده هلو با پوست صاف اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی امروزی و کهن این واژه شامل شبرنگ، شلیل، شلیر، تالانک، مالانک و شبتهرنگ هستند که همگی به یک گونه یا خانواده میوه اشاره میکنند.
نماد چیست
در اشعار و متون کلاسیک فارسی، شفترنگ به دلیل ترکیب رنگی زیبا (سرخ و سفید) و درخشندگی پوستش، مجاز یا نمادی از روی زیبا، شادابی و حتی درخشش کواکب در آسمان بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل شفترنگ
واژه «شفترنگ» یکی از لغات اصیل و کهن زبان فارسی است که در گذشته برای نامگذاری نوعی میوه از خانواده گلسرخیان به کار میرفته است. این میوه که مشخصاتی کاملاً مشابه با شلیل یا شبرنگ امروزی دارد، دارای پوستی صاف، براق و بدون پرز با ترکیبی از رنگهای سرخ، سفید و زرد بوده و گاهی در منابع قدیمی آن را حاصل پیوند شفتالو و زردآلو دانستهاند.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه مرکب از دو بخش «شفت» (به معنی ضخیم یا گوشتی، همانطور که در شفتالو دیده میشود) و «رنگ» تشکیل شده است. اگرچه این واژه امروزه در زبان محاورهای مردم منسوخ شده و جای خود را به کلماتی چون شبرنگ و شلیل داده است، اما همچنان در ادبیات کلاسیک فارسی و شعر شاعرانی چون عسجدی مروزی به عنوان نمادی از زیبایی رخسار و درخشندگی به چشم میخورد.