یعنی چه
عطش داشتن در معنای حقیقی به حالت نیاز شدید بدن به آب و دچار تشنگی شدن اشاره دارد. در کاربرد کنایی، استعاری و ادبی، این عبارت به معنای آرزومندی زیاد، ولع، اشتیاق وافر و تمایل مفرط برای رسیدن به یک هدف یا خواسته (مانند عطشِ دانایی یا عطشِ قدرت) به کار میرود.
تلفظ
این عبارت ترکیبی از واژهٔ عربی «عَطَش» (با فتح ع و ط) و مصدر فارسی «داشتن» ساختار یافته است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، بسته به تعداد حروف درخواستی میتوان از واژههای تشنگی، ظمأ یا اشتیاق استفاده کرد. کلمه اصلی نیز هشت حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان نیاز فیزیکی به آب از اصطلاح تشنگی و برای بیان تمایل شدید درونی از کلمات مشتاق بودن استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی (ع-ط-ش) است. در زبان عربی علاوه بر این ریشه، واژه «ظمأ» نیز کاربرد فراوانی در معنای تشنگی دارد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادشناسی شرقی، عطش داشتن نماد ولعِ بیپایان برای لقاء محبوب، کشف حجب و طلب واقعی است. چنانکه مولانا در مثنوی معنوی تشنه بودن و ایجاد عطش درونی را شرط اصلی جوشش آب رحمت و حقیقت از آسمان و زمین میداند.
جمعبندی و توضیح کامل عطش داشتن
عبارت «عطش داشتن» یک مصدر مرکب فارسی است که از ترکیب واژه عربی عطش و فعل داشتن پدید آمده است. این کلمه در وهله اول بازتابدهنده نیاز بیولوژیک و طبیعی بدن به نوشیدن آب و رفع خشکی گلو است؛ حالتی که در زبان عربی فصیح و متن قرآن کریم غالباً با واژه «ظمأ» نیز همپوشانی دارد.
در مرتبهای فراتر، این واژه پایش را به دنیای کنایه و استعاره گذاشته و در ادبیات، شعر و عرفان به نمادی برجسته تبدیل شده است. در این ساحت، عطش داشتن نشاندهنده شوق بیحدومرز، تمایل مفرط و طلب راستین انسان برای دستیابی به اهداف بزرگ، معرفت، علم یا وصال معشوق است؛ نیازی درونی که تا زمان رسیدن به مقصود آرام نمیگیرد.