یعنی چه
«نمودند» فعل ماضی ساده، سوم شخص جمع از مصدر «نمودن» است. این واژه در زبان فارسی دو کاربرد اصلی دارد؛ نخست به معنی نشان دادن، نمایاندن، ابراز کردن و آشکار ساختن چیزی، و دوم در نقش فعل معین یا جایگزین فعل «کردند» به معنی انجام دادن یک کار.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت نَمودَند [na-mū-dand] است که حرف نون دارای فتحه، میم و واو به صورت مصوت بلند «او» و دال دوم دارای فتحه است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «نشان دادند» یا «اظهار کردند» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن و معنای جمله، معادلهای انگلیسی آن افعال زمان گذشته برای سوم شخص جمع هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این واژه عبارتند از: نشان دادند، نمایاندند، جلوهگر ساختند، عیان کردند، ابراز نمودند و در کاربرد عامتر، کردند یا انجام دادند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان فارسی، فعل نمودن و نمودند نمادی از تجلی، پدیدار شدن امر پنهان، و جلوه گری حقیقت یا ذات حق در عالم شهود است.
جمعبندی و توضیح کامل نمودند
واژهٔ «نمودند» یکی از افعال اصیل و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در پارسی میانه و واژهٔ «نموتن» دارد. این فعل در زمان گذشته ساده (ماضی ساده) و برای سوم شخص جمع صرف شده است و دو لایه معنایی متمایز دارد. در لایه نخست و اصیل خود، به معنای نمایاندن، ابراز کردن، آشکار ساختن و به نمایش گذاشتن یک امر به کار میرود و در لایه دوم، در نقش یک فعل معین ادبی، جایگزین فعل «کردند» میشود.
از نظر ساختاری، بن ماضی این فعل «نمود» و بن مضارع آن «نما» است که همخانوادههای متعددی همچون نمودار، نمایش، نماینده و نمایان را در زبان فارسی پدید آورده است. این واژه در متون کهن و معاصر همواره بار معنایی روشنگری، تجلی و بروز بیرونی یک رفتار یا مفهوم را به دوش میکشد و نقیض افعالی چون کتمان کردند یا پنهان ساختند است.