یعنی چه
واژه «بدوزیم» فعل مضارع التزامی یا امری، اول شخص جمع (ما) از مصدر «دوختن» و بن مضارع «دوز» است. این کلمه به معنای اتصال دادن دو تکه پارچه، چرم یا هر شیء دیگر به وسیله نخ و سوزن، یا در اصطلاح پزشکی به معنی بخیه زدن جراحتها و زخمها است.
تلفظ
این واژه به صورت [بِ.دو.زیم] تلفظ میشود؛ «بـ» نشانه التزامی، «دوز» بن مضارع و «ـیم» شناسه اول شخص جمع است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک فعل ۶ حرفی با مفاهیمی چون خیاطی کنیم، متصل کنیم یا بخیه بزنیم شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این فعل عباراتی نظیر Let's sew یا We may stitch به کار میرود و در اصطلاحات پزشکی از واژه Suture استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «خیاطت» افعالی مانند لنخط یا نخیط به عنوان معادل مضارع این واژه استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کلمه شامل وصل کنیم، متصل سازیم و خیاطی کنیم است. متضادهای آن نیز کلماتی مانند ببریم، بشکافیم، پاره کنیم و بدریم هستند. از همخانوادههای آن میتوان به دوخت، دوز، دوزنده، دوزندگی، دوخته و تودوزی اشاره کرد که ریشه در زبان پهلوی (dōz / dōč) دارند.
جمعبندی و توضیح کامل بدوزیم
واژه «بدوزیم» یک فعل اصیل ایرانی از اول شخص جمع در وجه التزامی یا امری است که از مصدر کهن «دوختن» ریشه میگیرد. معنای اولیه و کاربردی آن به اتصال دادن تکههای پارچه و پوشاک با استفاده از سوزن و نخ اشاره دارد که در هنر خیاطی و پوشاک جایگاه محوری دارد.
علاوه بر کاربرد سنتی در خیاطی، این واژه در پزشکی به معنای بخیه زدن جراحات و در ادبیات به صورت مجازی به معنای پیوند دادن، ترمیم کردن شکاف روابط و نمادی از اتحاد و بازسازی به کار میرود. در متون کهن و اشارات قرآنی نیز هرچند خود کلمه مستقیماً نیامده، مفهوم همپوشانی آن در داستان آدم و حوا با فعل «یخصفان» (به هم چسباندن برگها) تجلی یافته است.