یعنی چه
نبیلی حاصل اضافه شدن «ی» مصدر یا نسبت به واژه عربی «نبیل» است. این کلمه به معنای هوشیاری، زیرکی، شرافت، بزرگوار بودن و اصالت اخلاقی به کار میرود. در متون کهن به دلیل ریشه کلمه، گاه به معنای مهارت در تیراندازی نیز آمده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت نَبیلی (nabīlī) است که از واژه نَبیل به همراه پسوند کیفیت یا نسبت ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه پنج حرف دارد و به عنوان صفت یا مصدری برای بزرگواری و ذکاوت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از معادلهایی که مفهوم اصالت خانوادگی و اخلاقی یا هوش سرشار را میرسانند استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل گزینههایی چون پاکنژادی، آزاده بودن، فضیلتمندی، باوقاری، و همچنین تیزهوشی و دانا بودن است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه یا اساطیر دارای نماد تصویری خاصی نیست؛ اما در مفاهیم معنوی و ادبی، مظهر و نماد بلندی اخلاق، بزرگواری روح، و انسان بافضیلت و خردمند به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نبیلی
واژه «نبیلی» یک صفت یا اسم مصدر مشتق از واژه عربی «نبیل» (به معنای شریف و دانا) همراه با پسوند «ی» در زبان فارسی است. این کلمه به طور کلی بازتابدهنده ویژگیهای والای انسانی نظیر نجابت، شرافت، اصالت خانوادگی و بزرگواری روح است و بر خلاف تصور برخی، ریشه در معنای مادی یا طبقاتی محض ندارد، بلکه بیشتر به فضیلتهای اخلاقی و اخلاق پسندیده اشاره دارد.
علاوه بر جنبههای اخلاقی، در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا و معین، ویژگیهایی چون هوشیاری، ذکاوت و زیرکی نیز برای آن برشمردهاند. همچنین در متون بسیار کهن به دلیل ارتباط ریشهای با کلمه «نبل» (تیر)، معنای فرعی مهارت در تیراندازی را هم با خود یدک میکشد. امروزه این واژه بیشتر کاربرد ادبی داشته یا به عنوان نام خانوادگی استفاده میشود و در متن قرآن کریم به طور مستقیم به کار نرفته است.